Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Poznaniu

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 63/22

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

3

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego w P. z (...) r. (...)

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Apelacja obrońcy oskarżonego Z. C.

1. Obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na ustalenie stanu faktycznego, a

co za tym idzie na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególności:

- art. 6 k.p.k. w związku z art. 117 § 2 KPK polegająca na pozbawieniu Oskarżonego prawa do rzeczywistej i skutecznej obrony poprzez prowadzenie czynności procesowych pod nieobecność Oskarżonego wywołaną jego chorobą, bądź też w sytuacji, w której stan zdrowia Oskarżonego uniemożliwiał mu realne podejmowanie czynności służących obronie przed stawianymi mu zarzutami;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.2.

1. Obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na ustalenie stanu faktycznego, a co za tym idzie na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególności:

- art. 7 KPK poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, a w szczególności przyjęcie że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na przypisanie Oskarżonemu Z. C. zarzucanego mu czynu z art. 54 §1 k.k.s w zw. z art. 7 §2 k.k.s. w zw. z art. 38§2 pkt 1 k.k.s., podczas gdy brak jest wiarygodnych dowodów świadczących o wiedzy Oskarżonego na temat zmiany przeznaczenia produktu ropopochodnego o nazwie handlowej A. 200;

- art. 7 KPK poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, a w szczególności przyjęcie że Oskarżony Z. C. w sposób umyślny — z zamiarem bezpośrednim dokonał zarzuconych mu czynów z art. 299 KK oraz art. 54 §1 k.k.s w zw. z art. 7 §2 k.k.s. w zw. z art. 38§2 pkt 1 k.k.s.;

2. w konsekwencji obrazy wymienionych przepisów postępowania, zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę Wyroku - polegający na nieuwzględnieniu wszystkich faktów wynikających z przeprowadzonych dowodów oraz wyciągnięciu wniosków sprzecznych z zebranymi dowodami tj. bezpodstawnym przyjęciu, że:

- Oskarżony Z. C. brał udział — a wręcz organizował - proceder zmiany przeznaczenia produktu ropopochodnego A. 200, podczas gdy istniejące okoliczności świadczą o nieobejmowaniu przez Oskarżonego swą świadomością faktu dalszej sprzedaży (przez kontrahentów spółek, których pełnomocnikiem był Oskarżony) przedmiotowego produktu jako oleju napędowego;

- Oskarżony Z. C. dokonał zarzucanych mu czynów w sposób umyślny — z zamiarem bezpośrednim;

w sytuacji gdy prawidłowe ustalenie w tym zakresie przesadzałyby o braku odpowiedzialności Oskarżonego

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Te zarzuty należy rozpatrzyć łącznie skoro w praktyce sprowadzają się one do tożsamej kwestii w postaci braku po stronie oskarżonego umyślności, bowiem brak ,,jest wiarygodnych dowodów świadczących o wiedzy oskarżonego na temat przeznaczenia produktu ropopochodnego o nazwie handlowej A. 200”, co miało być skutkiem błędów proceduralnych [naruszenie art. 7 k.p.k.], prowadzących w efekcie do niewłaściwych ustaleń faktycznych i zastosowania niewłaściwego procesu subsumpcji poprzez zastosowanie art. 299 k.k., art. 54§1 k.k.s. w zw. z art. 7§2 k.k.s. w zw. z art. 38§2 pkt 1 k.k.s.

Zarzuty te świadczą, że apelujący podchodzi do zebranego materiału dowodowego w sposób wybiórczy, a poprzez tę selektywność wyciąga niewłaściwe i subiektywne wnioski błędnie korzystne dla oskarżonego.

Znaczący jest pogląd Sądu Najwyższego co do kontroli oceny dowodów dokonanej przez Sąd pierwszej instancji. I tak, Sąd Najwyższy stwierdził, że zasada swobodnej oceny dowodów, leżąca u podstaw prawidłowego wyrokowania, nie może prowadzić do dowolności ocen i takiego wyboru dowodów, którego prawidłowości nie dałoby się skontrolować w trybie odwoławczym. Ustalenia faktyczne wyroku tylko wtedy nie wykraczają poza ramy swobodnej oceny dowodów, gdy poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, których ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej czy logicznej, zgodna jest ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz prowadzi do sędziowskiego przekonania, odzwierciedleniem którego powinno być uzasadnienie orzeczenia (SN II KR 114/74, OSNKW 1975, nr 2, poz. 28). Nadto sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom zaskarżonego wyroku odmiennego poglądu nie uzasadnia tezy, iż Sąd wyrokujący popełnił błąd w ustaleniach faktycznych, póki nie wykaże się, jakim zasadom rozumowania Sąd ten uchybił i których konkretnych ustaleń to dotyczy (vide: wyrok SA w Krakowie z 19 lutego 2003 r., II AKa 241/02, KZS 2003/3/53).

Ujawnienie przez Sąd I instancji w toku rozprawy całokształtu okoliczności sprawy, szczegółowe przeprowadzenie postępowania dowodowego, rozważenie wszystkich okoliczności, przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego, dokonanie ich oceny w pisemnych motywach wyroku w sposób wyczerpujący i logiczny z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi Sąd II instancji do wniosku, iż ocena dowodów dokonana przez Sąd meriti pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k. i w żadnej mierze nie stanowi naruszenia dyrektywy w tym przepisie zawartej. Reprezentujący oskarżonych nie wskazali w żadnym punkcie poszczególnych apelacji na czym miałoby polegać naruszenie przez Sąd normy art. 7 k.p.k. Bez wykazania między innymi, iż ocena dowodów wyrażona przez Sąd I instancji jest sprzeczną z zasadami logiki i doświadczeniem życiowym, żadna ze stron procesowych nie uzyskuje uprawnienia do podważania stanowiska Sądu, tym bardziej czyni bezzasadne zarzuty skarżących, poza wyjątkami wzmiankowanymi na wstępie.

Odnosząc się do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, należy zauważyć, że błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia to błąd, który wynika bądź to z niepełności postępowania dowodowego (tzw. błąd "braku"), bądź też z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd "dowolności"). Może on być wynikiem nieznajomości określonych dowodów lub nieprzestrzegania dyrektyw obowiązujących przy ocenie dowodów (art. 7 k.p.k.) np. błąd logiczny, zlekceważenie niektórych dowodów, danie wiary dowodom nieprzekonywającym, bezpodstawne pominięcie określonych twierdzeń dowodowych, czy oparcie się na faktach w istocie nieudowodnionych- vide wyrok SA we Wrocławiu z 6 lutego 2013 r. (II AKa 395/12, LEX nr 1289604).

Zarzuty te okazały się niezasadne, mające jedynie charakter polemiczny, wskazujące na własną subiektywną ocenę materiału dowodowego, zwłaszcza opierającą się na eksponowaniu nieświadomości udziału oskarżonych w przestępczym procederze oraz nieprzyznawaniu się części oskarżonych do stawianych im zarzutów i przedstawianiu własnej wersji zdarzeń, w oderwaniu od innych obciążających dowodów, przeinaczającej właściwy i obiektywny bieg zdarzeń lub pomniejszającej zdecydowanie intensywność własnej działalności.

Aby wykazać niezasadność tych powiązanych zarzutów w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na pewne fakty, które obrazują rzeczywistą rolę oskarżonego Z. C. w zdarzeniach i funkcjonowaniu podmiotów gospodarczych, z którymi był bezpośrednio powiązany oraz uwypuklić brak racjonalności ekonomicznej, jak i gospodarczej, co do pewnych działań, które jednak miały określony intencjonalny ładunek i zmierzały do kamuflowania rzeczywistości zwłaszcza w celu niwelowania ryzyka ujawnienia prawdziwej roli tego oskarżonego.

Nie ulega wątpliwości, że oskarżony w tych relacjach z pozostałymi oskarżonymi miał pozycje dominującą. To on załatwiał pierwotne kontrakty z czeskim przedsiębiorstwem, które wytwarzało produkt (...) [chodzi o przedsiębiorstwo (...) a.s.], których przedmiotem był zakup wspomnianego produktu ropopochodnego. Oskarżony nawiązał relacje z przedsiębiorstwem oskarżonych M. K. (1) i W. O. [ (...) sp. o.o.]. Przypomnijmy, uprzednio M. K. (2) powierzył prowadzenie sprawami spółki (...) s.r.o. oskarżonemu i (...) r. udzielił pełnego pełnomocnictwa do występowania we wszelkich sprawach H. s.r.o. Po zbyciu udziałów przez M. K. udziałów w H. s.r.o. obywatelowi U. M. H., w dalszym ciągu oskarżony zajmował się sprawami tego przedsiębiorstwa. O fikcyjnej roli M. H. świadczy fakt braku prowadzenia przez niego spraw tej spółki, po nabyciu udziałów w niej, z zachowaniem pozycji prezesa zarządu przez M. K. (2). W tej sytuacji należy uznać, że zbycie udziałów przez M. K. (2) nie miało żadnego gospodarczego i racjonalnego uzasadnienia, choć prawnie było dopuszczalne. Mało tego bo przy takich roszadach finansowych, organizacyjnych (...) r. M. K. (2) działając jako prezes zarządu H. s.r.o. udzielił Z. C. pełnomocnictwa do zawierania wszelkich umów, kontroli dokumentów finansowych, zwoływania zgromadzenia wspólników i uczestniczenia w nich, zbywania udziałów na warunkach przez siebie określonych [dowód: pełnomocnictwo k. 2602], a potwierdzeniem pozycji oskarżonego w tym podmiocie było udzielenie przez M. H. oskarżonemu Z. C. szerokiego pełnomocnictwa, (...) r., do działania w jego imieniu w charakterze pełnomocnika, a więc jedynego udziałowca spółki (...) s.r.o., w tym także do odwoływania zarządu i zmiany firmy. Dalsze działania wskazują również na fikcyjną pozycje udziałowca M. H. albowiem (...) r. Z. C. korzystając z udzielonego mu przez M. H. pełnomocnictwa zmienił adres siedziby Spółki na ul. (...) w B. - to jest miejsce gdzie znajdowało się biuro (...), który na podstawie ustnej umowy zawartej ze Z. C. zgodził się prowadzić rozliczenia podatkowe H. s.r.o. Znamienne, że J. Š. nigdy nie miał osobistego kontaktu z M. H., a wszystkie dokumenty niezbędne do rozliczeń podatkowych na terytorium R. dostarczał mu pocztą lub osobiście właśnie Z. C.. Doświadczenie życiowe [bardziej definiowane jako zdrowy rozsądek] wskazują jednoznacznie, że gdyby M. H. nie był w praktyce figurantem, miałby kontakt z osobą, która zajmuje się kwestiami finansowymi [w tym podatkowymi] podmiotu gospodarczego, którego ma być w rzeczywistości właścicielem. Czyniłby tak z prostego powodu, aby mieć pełną i jasną wiedzę czy na tym przedsięwzięciu gospodarczym zarabia, co jest naturalnym zamierzeniem i cechą takiego projektu, a jednocześnie kontrolowałby osoby, które działają w jego imieniu. Jeżeli oskarżony Z. C. miał być li tylko pełnomocnikiem, wykonującym decyzje jedynego udziałowca, dysponowałby dokumentami świadczącymi, że właśnie podejmowane przez niego różnorodne decyzje są realizacją dyspozycji mocodawcy. Oczywiście oskarżony nie musiał przedkładać takich dokumentów, ale w toku prowadzonego postępowania karnego nie zabezpieczono takich dokumentów, bo po prostu ich nie było bowiem M. H. dał jedynie swoje nazwisko aby figurować jako jedyny udziałowiec tego podmiotu i aby kreować pozory, że on odpowiada za funkcjonowanie tej spółki, a oskarżony tylko wykonuje jego polecenia, przez co miałby skutecznie oddalać od siebie widmo ewentualnej odpowiedzialności prawnej. Innymi słowy były to działania mające w rzeczywistości zakłócać rzeczywisty obraz zdarzeń i roli poszczególnych osób,
a zwłaszcza tego oskarżonego. Po zarejestrowaniu i formalnym przejęciu kontroli w H. s.r.o., Z. C. w pierwszej połowie (...) r., za pośrednictwem poczty elektronicznej nawiązał kontakt z zarządem A. a.s. z siedzibą w L.. Następnie M. K. (2) występując jako członek zarządu H. s.r.o. podpisał w dniu (...) r. umowę o współpracy, której przedmiotem miało być wytwarzanie „środka separacyjnego A. (...)”. W sprawach umowy jako osoba uprawniona do prowadzenia rozmów za H. s.r.o. wskazany został Z. C.. Miesięczna produkcja szacowana była na około 300 ton. Produkt ten miał być komponowany według receptury zamawiającego i z komponentów dostarczanych przez zleceniodawcę. W umowie zawarta była m.in. klauzula o przeznaczeniu produktu (...) wyłącznie do innych celów niż napęd silników spalinowych, a wiec miał być wykorzystanie zasadniczo jako środek separacyjny. W tym zakresie podjętych działań nie ma udziału M. H., ani nie ma żadnych dokumentów, które wskazywałyby, że miał na te działania jakikolwiek wpływ, był informowany o określonych działaniach, a zwłaszcza, że był finansowym beneficjentem tej działalności gospodarczej, której miał być niby moderatorem. Znamienne jest także, że we wrześniu 2008 r. oskarżony Z. C. podjął działania zmierzające do utworzenia na terytorium W. B. kolejnego podmiotu gospodarczego, który miał być wykorzystywany do pozorowania legalności transakcji związanych z wprowadzaniem na polski obszar celny produktu ropopochodnego (...) jako pełnowartościowego oleju napędowego. Trzeba zwrócić uwagę, że na ten moment nie było żadnego uzasadnienia gospodarczego i ekonomicznego aby tworzyć kolejny podmiot, który w praktyce miał robić to samo co podmiot gospodarczy w postaci H. s.r.o., a więc zamawiać od czeskiego kontrahenta ten sam produkt .. (...) tak w dniu (...) r. Z. C. drogą internetową, korzystając z adresu mailowego (...), przesłał M. G. (1) prowadzącemu w L. biuro księgowe, w ramach którego oferował on usługę rejestracji spółek w brytyjskim odpowiedniku Krajowego Rejestru Sądowego (C. of (...)) oraz usługi księgowe i rozliczenia podatkowe, dla zarejestrowanych za jego pośrednictwem podmiotów, wniosek o zarejestrowanie spółki prawa handlowego o nazwie (...) Company Ltd. z siedzibą w L.. Przedmiotem działalności Spółki miało być prowadzenie hurtowego handlu materiałami budowlanymi. Jako siedzibę spółki wskazano adres biura (...), który następnie prowadził rozliczenia podatkowe (...) Company Ltd. Dokumenty rejestracyjne przygotowane przez M. G. (1) przed przesłaniem ich do urzędu rejestrowego za pomocą specjalnej aplikacji internetowej nie musiały być podpisywane lub autoryzowane przez Z. C. lub M. H.. Jednocześnie ani statut ani umowa spółki nie wymagały żadnych odręcznych podpisów. Znamienne, że zgodnie z treścią dokumentów statutowych - jedynym udziałowcem (...) Company Ltd. stała się czeska spółka (...) s.r.o., a jako dyrektora (...) Company Ltd. wskazano M. H. z adresem zamieszkania w P. przy ul. (...) (pod adresem tym mieści się tzw. wirtualne biuro - czyli pomieszczenia biurowe wynajmowane np. na okres kilku godzin. Trzeba zwrócić uwagę, że oskarżony tworzy kolejny podmiot gospodarczy, co nie ma uzasadnienia gospodarczego ani ekonomicznego, ale ów podmiot tworzy poprzez podmiot gospodarczy, którym w praktyce zawiaduje. Następnie w dniu (...) r. M. H. udzielił Z. C. pełnomocnictwa do reprezentowania jego osoby w zakresie dysponowania rachunkami bankowymi, dysponowania środkami pieniężnymi na rachunkach bankowych, zawierania umów o bankowości elektronicznej. Kolejno w dniu (...) r. M. H. udzielił Z. C. pełnomocnictwa do reprezentowania spółki (...) Ltd. w pełnym zakresie i bez ograniczeń i wykonywania w jego imieniu wszelkich czynności prawnych poza tymi, które wymagają pełnomocnictwa szczególnego na podstawie ustawy. Oceniając ten wątek brytyjski trzeba wskazać, że o fikcyjnej pozycji M. H. świadczy nie tylko to, że bez uzasadnienia gospodarczego i finansowego założono kolejny podmiot gospodarczy, na którego funkcjonowanie nie miał on żadnego realnego wpływu, nawet na poziomie bycia beneficjentem finansowym tego przedsięwzięcia, skoro oddał temu oskarżonemu władanie rachunkami bankowymi i środkami pieniężnymi przechodzącymi przez te rachunki. Także należy zwrócić uwagę, że zgodnie z treścią dokumentów statutowych - jedynym udziałowcem (...) Company Ltd. stała się czeska spółka (...) s.r.o., a jako dyrektora (...) Company Ltd. wskazano M. H. z adresem zamieszkania w P. przy ul. (...) (pod adresem tym mieści się tzw. wirtualne biuro - czyli pomieszczenia biurowe wynajmowane np. na okres kilku godzin). Te okoliczności dodatkowo wskazują, że jedyny udziałowiec H. s.r.o., tworzącej później podmiot brytyjski, był tylko figurantem. Po dopełnieniu formalności związanych z rejestracją spółki (...) Ltd. następnie w dniu (...) r. sporządzona została umowa o współpracy (...) pomiędzy A. a.s. z siedzibą w L., a (...) Company Ltd. Z ramienia (...) Company Ltd. umowę podpisywał M. H. przed notariuszem w B., który w dniu (...)r. dokonał notarialnego poświadczenia jego podpisu, ale aneks do tej umowy dnia (...) r. podpisał natomiast w imieniu (...) Company Ltd. Z. C. działając na podstawie udzielonego mu przez M. H. pełnomocnictwa. W dalszym ciągu można zastanawiać się po co do współpracy ze stroną czeską zaangażowano nowy podmiot, skoro dotychczasowy podmiot realizował to samo. Wyjątkiem jest fizyczne [realne] pojawienie się M. H. przy podpisywaniu z czeskim przedsiębiorstwem, kolejnej umowy na mocy, której zamówiono (...). Jednak to okazjonalne pojawienie tej osoby nie wpłynęło na urealnienie jego pozycji w działaniach (...) Company Ltd, a jedynie miało wykazywać, wbrew rzeczywistości, że nie jest on figurantem. Jednocześnie w celu upozorowania legalności sprowadzania na polski obszar celny zakupionego w R. C. przez (...) Company Ltd. produktu ropopochodnego w dniu (...) r. M. K. (1) działający w imieniu (...) sp. z o.o. zawarł z M. H. działającym w imieniu (...) Company Ltd. dla pozoru umowę (pod)dzierżawy zbiornika nr 8 w bazie paliw w K.. Następnie to oskarżony Z. C. planując sprzedaż (...) jako oleju napędowego na terenie P.podjął niezbędne kroki mające na celu zbudowanie własnej sieci dystrybucji tego produktu, względnie znalezienia firm i osób z branży obrotu paliwami, mających już własną sieć klientów, które zainteresowane byłyby dystrybucją pozyskiwanego z terenu R. impregnatu ropopochodnego jako oleju napędowego i stąd oskarżony nawiązał wówczas kontakt z oskarżonymi M. K. (1) i W. O., którzy prowadzili działalność gospodarczą w ramach (...) Sp. z o. o. z siedzibę w L., której przedmiotem było pośrednictwo w handlu paliwami. M. K. (1) pełnił funkcję prezesa zarządu, a W. O. wiceprezesa zarządu Spółki, co umożliwiało dystrybucję tego środka jako olej napędowy. O wysokiej, wręcz dominującej pozycji oskarżonego Z. C. świadczy także, że kiedy przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o., zawiadywane przez oskarżonych M. K. (1) i W. O., zaczęło bezpośrednio kupować ten środek od (...) s.a. to oskarżony Z. C. występował jako pełnomocnik nabywcy podpisując umowę z producentem tego środka. Co miało swoją wymowę i zmierzało do zapewnienia oskarżonemu w dalszym ciągu wpływu na przebieg zdarzeń i wiedzę jaka ilość tego produktu będzie przedmiotem dystrybucji jako olej napędowy i jakie zyski będą z tego tytułu osiągane, w których ma przecież uczestniczyć, bowiem jego działalność nie miało charakteru pro bono. Ilość i jakość [doniosłość] tych powyżej przytoczonych zdarzeń jednoznacznie wskazuje, że modus operandi był zasadniczo oparty na oskarżonym Z. C., ale trzeba zauważyć, że Sąd I instancji nie przypisał temu oskarżonemu roli kierowniczej. Nie bez przyczyny oskarżony Z. C. występował zawsze w roli pełnomocnika tych zagranicznych podmiotów gospodarczych. Było to działanie zamierzone i miało ono na celu stworzenie fałszywego obrazu mającego mylnie wskazywać, że to nie oskarżony bezpośrednio kreuje rzeczywistość, a on jest jedynie realizuje wolę innej osoby. Już ten sposób podjętych działań sam w sobie wskazuje, że podjęto je w celu ukrycia rzeczywistych intencji i w celu minimalizowania ryzyka ujawnienia procederu i ustalenia rzeczywistego sprawcy [sprawców].

Nadto, zaskakujące, że przy takiej skali importu środka ropopochodnego, chodzi przecież aż o 1.929.650 litrów tego środka, oskarżony nie wykonał żadnych czynności mających wskazywać, że realnie zmierzał on do ustalenia, jakie będzie rzeczywiste przeznaczenie tego środka, a więc kim mają być finalni odbiorcy tego specyficznego produktu, zwłaszcza mając na względzie jego doświadczenie zawodowe, życiowe, wskazujące, że ten importowany środek w przypadku zmiany jego przeznaczenia [do czego doszło] implikuje wiele różnorodnych konsekwencji, o charakterze prawnym, finansowym, podatkowym. Tym bardziej tak należy wskazać albowiem czeski producent będąc świadomym, że zmiana przeznaczenia tego środka implikuje wiele różnorodnych konsekwencji, skoro w umowie z
(...) r. o współpracy, której przedmiotem miało być wytwarzanie „środka separacyjnego (...), wyraźnie wskazano, że przeznaczenie tego produktu ma być wyłącznie do innych celów niż napęd silników spalinowych, a oskarżony miał wpływ na treść tego kontraktu, a więc wiedział o specyfice tego produktu. Dbałość o własny interes wskazuje, że takie czynności sprawdzające, jego jako importera, podjąłby przy racjonalnej postawie chcąc zachować swoje bezpieczeństwo finansowe oraz prawne. Jak wiadomo takich czynności nie wykonał. Jednocześnie trzeba zwrócić uwagę, że (...) sp. z o.o., podmiot gospodarczy zawiadywany przez oskarżonego M. K. (1) i oskarżonego W. O., kiedy zaczął też bezpośrednio kupować produkt (...), aby wykazać sprzedaż tego produktu, który w rzeczywistości ,,wychodził” z tego przedsiębiorstwa jako olej napędowy, sprzedawał ów produkt [za czym nie szło wydanie produktu, a więc nie miała ona miejsca] podmiotowi (...) Company Ltd, wystawiając faktury w okresie od (...)r. do (...) r., mających obrazować sprzedaż tego produktu w ilości 263.190 kg, a więc w ilości wcześniej kupionej od czeskiego producenta. Ten odtworzony mechanizm dopiero wskazuje, że założenie tej brytyjskiej spółki, służyło także ,,legendowaniu” [wykazywaniu] brak produktu (...) w zbiornikach (...) sp. z o.o., który w rzeczywistości został sprzedany, przez ten ostatni podmiot gospodarczy, jako olej napędowy. Wręcz to świadczy zuchwałości w podjętych działaniach przez oskarżonych Z. C., M. K. (1) i W. O., skoro (...) Sp. z o. o. celem wykazania rozchodu zakupionego w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia z R. i zaewidencjonowanego przez ten podmiot produktu ropopochodnego (...), na podstawie faktur zakupowych wystawionych przez H. s.r.o. z siedzibą w B. i A. a.s. z siedzibą w L. w łącznej ilości 263.190 kg, w okresie od dnia (...) r. wystawiła na rzecz (...) Company Ltd. nierzetelne faktury sprzedaży impregnatu ropopochodnego (...) właśnie w łącznej ilości 263.096 kg.

Innymi słowy, często środek ropopochodny (...) kupiony od C., poprzez spółkę (...) s.r.o., w praktyce należącą do oskarżonego Z. C., następnie zostaje sprzedany przedsiębiorstwu (...) sp. o.o., należącą do oskarżonych M. K. (1) i W. O., aby oni następnie sprzedali ten środek przedsiębiorstwu (...) Ltd. [jedynym udziałowcem jest H. s.r.o.], a więc ów produkt wrócił z powrotem do oskarżonego Z. C., w efekcie ,,notatka służbowa” z datą (...)r. [k. 5200] podpisana przez S. Ł., J. W. oraz R. G. (1) jest niewiarygodna, była ona nieudolnym środkiem mającym wykazywać coś co nie miało miejsca, a nie bez przyczyny, wskazano daty tego fikcyjnego wywozu od (...) r., a więc po zdarzeniach objętych aktem oskarżenia, bowiem było to już nieweryfikowalne przez organy ścigania, a owa ,,notatka służbowa” na potrzeby procesu pojawia się (...) r. [k. 5199]. Szerzej o niej przy omawianiu apelacji obrońcy oskarżonego A. M..

Ten opisany mechanizm działania tych oskarżonych jednoznacznie i klarownie pokazuje, że brytyjski podmiot gospodarczy, wykreowany przez tego oskarżonego, był stworzony także nie po to aby prowadzić rzeczywistą działalność gospodarczą, a po to aby ten podmiot był ogniwem pozwalającym też na faktyczne wyprowadzenie produktu (...) z (...) sp. z o.o., a więc miało to kreować uzasadnienie dlaczego to przedsiębiorstwo nie ma już tego produktu w posiadaniu. Ten niejako powrót tego produktu do wspomnianego brytyjskiego podmiotu gospodarczego, bez żadnego uzasadnienia gospodarczego oraz finansowego, świadczy, że oskarżeni byli przekonani, że będą bezkarni, a patologiczny [przestępczy] proceder nie zostanie ujawniony.

Połączenie tych wszystkich powyżej opisanych mechanizmów, w których uczestniczył oskarżony Z. C., uwzględniając jego kluczową rolę oraz jego świadomość specyfiki kupowanego produktu w postaci (...), następnie jego wtórny zakup w oparciu o nierzetelne faktury przez przedsiębiorstwo, którym faktycznie zawiadywał, także doskonale wykazuje, logicznie i jasno, że ten oskarżony wiedział, że ów produkt, który nie miał być sprzedawany jako olej napędowy [albo jego komponent], w którego imporcie uczestniczył, jest sprzedawany w rzeczywistości właśnie jako produkt o zmienionym przeznaczeniu, a więc jako nośnik energetyczny [jako paliwo silnikowe].

Nie można zapominać również o zbieżnych działaniach podjętych przez oskarżonego Z. C. z działaniami oskarżonych M. K. (1) i W. O., którzy legalizowali wpływ produktu (...), który następnie był wyprowadzany [sprzedawany] jako olej napędowy, a podstawą do wykonania tych czynności było uzyskanie fikcyjnych faktur zakupu paliwa. Ten zbieżny mechanizm podejmowanych działań nie mógł być przypadkowy, a służył przeprowadzeniu całego mechanizmu, w którym uczestniczyły podmioty gospodarce, którymi faktycznie zawiadywali ci oskarżeni.

Nie można też zapominać o kwestii całego pakietu faktur [pustych, które nie obrazowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych w postaci uprzedniego zakupu oleju napędowego] pochodzących od oskarżonego W. K. (1) [reprezentującego (...) sp. z o.o.], które według intencji wystawcy i odbiorców tych faktur, ,,wykazywały” na rzecz (...) sp. z o.o. podstawy [źródło] do rzeczywistej sprzedaży tego produktu separacyjnego ale już jako oleju napędowego, co było zbieżne pod względem czasowym i ilościowym, o czym szerzej będzie mowa przy omawianiu apelacji oskarżonych powiązanych z tymi podmiotami gospodarczymi, przy czym ta korelacja nie ma przypadkowego charakteru, a była ona niezbędnym elementem [środkiem] pozwalającym na rzeczywisty handel tym produktem.
W całym paśmie zdarzeń, które zmierzały do wprowadzenia do obrotu produktu (...), faktycznie jako olej napędowy, niemniej istotne były czynności zmierzające do wykazania, że (...) sp. z o.o., dysponował wcześniej zakupionym olejem napędowym, co miały obrazować nierzetelne faktury pochodzące od oskarżonego W. K. (1), który był powiązany z (...) sp. z o.o., a ten ostatni podmiot miał kupować wcześniej olej napędowy od innych podmiotów. Do tych podmiotów należały: (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o .o., (...) Sp. z o.o., H. M. G. (2).

Mając na względzie powyższe uwagi trzeba wskazać, że oskarżony miał pełną świadomość, że bierze udział w zatajaniu rzeczywistego przedmiotu opodatkowania, co wpływało na zniekształcenie podstawy opodatkowania, poprzez zmiany przeznaczenia produktu, który z mocy ustawy nie został objęty akcyzą i opłatą paliwową, a mając na względzie jego właściwości, gdyby nie to uregulowanie, byłby uznany za wyrób akcyzowy, posłużył się nierzetelnymi fakturami, a świadomie dokonywane przez niego transfery finansowe były niczym innym jak efektem obrotu tym wyrobem. Transfery te najpierw odnosiły się do jego pierwotnego zakup wspomnianego produktu, a następnie odnosiły się do uzyskaniu pieniędzy po jego sprzedaży, po uprzedniej zmianie przeznaczenia tego produktu.

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.3.

1. Obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na ustalenie stanu faktycznego, a co za tym idzie na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególności:

- art. 410 k.p.k. oraz art. 4 k.p.k. poprzez nieprzeprowadzenie kluczowego dla prawidłowego wyjaśnienia sprawy dowodu tj. przesłuchania prezesa zarządu oraz jedynego wspólnika zaangażowanych w proces handlu produktem ropopochodnym spółek - (...);

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.4.

1. Obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na ustalenie stanu faktycznego, a co za tym idzie na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególności:

- art. 7 kpk poprzez wyprowadzenie z zebranego materiału dowodowego sprzecznych wewnętrznie oraz sprzecznych z zasadami logiki i doświadczenia życiowego wniosków tj. uznanie iż Oskarżony odpowiadał za organizację przestępczego procederu, podczas gdy był on jedynie pełnomocnikiem powołanym przez prezesa zarządu współpracujących gospodarczo spółek (...)

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.5.

1. Obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na ustalenie stanu faktycznego, a co za tym idzie na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególności:

- art. 5 § 2 k.p.k. poprzez wydanie wyroku skazującego, podczas gdy w sprawie istnieją nie dające się usunąć wątpliwości, które powinny skutkować uniewinnieniem Oskarżonego

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Nie można zasadnie stawiać zarzutu obrazy art. 5 § 2 k.p.k., podnosząc wątpliwości strony, co do treści ustaleń faktycznych. Dla oceny, czy nie został naruszony zakaz in dubio pro reo nie są bowiem miarodajne tego rodzaju wątpliwości, zgłaszane przez stronę, ale jedynie to, czy orzekający w sprawie Sąd rzeczywiście powziął wątpliwości co do treści ustaleń faktycznych i wobec nie usunięcia ich w toku postępowania dowodowego, ale nie wobec braku możliwości ich usunięcia rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego, względnie to, czy w świetle realiów konkretnej sprawy wątpliwości takie powinien był powziąć.

Zwłaszcza za taką wątpliwość nie może uchodzić kwestia braku przesłuchania M. H..

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.6.

3. Niezależnie od opisanych powyżej naruszeń przepisów postępowania, przedmiotowemu orzeczeniu zarzucam również naruszenie prawa materialnego poprzez uznanie Oskarżonego winnym przestępstwa z art. 54 § 1 k.k.s. tj. nie ujawnienia przedmiotu lub podstawy opodatkowania - a więc przestępstwa, którego dokonać może wyłącznie podmiot obciążony obowiązkiem podatkowym, podczas gdy:

- Osobą, na której ciążył obowiązek podatkowy' (jako na organie spółki) był jej Prezes Zarządu - M. H.;

- Oskarżony pełnił jedynie funkcję pełnomocnika spółki, a w zakres przedmiotowego pełnomocnictwa nie wchodziły czynności związane ze sporządzaniem i składaniem deklaracji podatkowych;

- Obowiązek podatkowy powstał dopiero z momentem zmiany przeznaczenia preparatu ropopochodnego — co leżało poza sferą działania Oskarżonego;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.7.

4. rażąca niewspółmierność kary orzeczonej wobec Oskarżonego w stosunku do jego stopnia winy - polegającą na wymierzeniu mu kary 3 (trzech) lat bezwarunkowego pozbawienia wolności oraz kary grzywny w wysokości 35.000 zł (700 stawek dziennych grzywny w wysokości 50 zł każda), podczas gdy właściwości i warunki osobiste Oskarżonego, a także względy indywidualno-prewencyjne uzasadniają zastosowanie wobec Oskarżonego kary łagodniejszego rodzaju;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wniosek

O zmianę i uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o wymierzenie łagodniejszej kary.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Niezasadność zarzutów, nie mogła prowadzić do zmiany i uniewinnienia oskarżonego.

3.8.

Apelacja obrońcy oskarżonego A. M.

1. Obraza prawa procesowego mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia - tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. polegającą na całkowicie dowolnej, sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego oraz wskazaniami wiedzy oceny dowodów w postaci zeznań świadków: R. G. (1), S. Ł. i J. W. złożonych w postępowaniu przygotowawczym czego konsekwencją było uznanie, że produkt o handlowej nazwie A. 200 magazynowany w zbiorniku numer 7 na terenie bazy paliw P. (1) przy użyciu autocystern był przepompowywany do innych zbiorników zawierających olej napędowy i po zmieszaniu z innymi produktami ropopochodnymi, w tym olejem napędowym, był rozwożony do klientów firmy PW (...), w sytuacji gdy żaden ze świadków nie potwierdził aby dochodziło do procederu mieszania produktu o handlowej nazwie A. 200 z paliwami, a świadkowie przesłuchanie przed Sądem kategorycznie zaprzeczyli aby dochodziło do procederu mieszania A. z paliwami

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.9.

obrazę prawa procesowego mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia - tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. polegającą na całkowicie dowolnej, sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego oraz wskazaniami wiedzy oceny dowodów i uznaniu za niewiarygodne zeznań świadków A. S. i W. F., w zakresie w jakim opisywali oni proces pobierania mauzerów przez Z. C., podczas gdy, wbrew twierdzeniom Sądu, nie pozostają one w sprzeczności z zeznaniami R. G. (1), S. Ł. i J. W.;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.10.

obrazę prawa procesowego mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia - tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. polegającą na całkowicie dowolnej, sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego oraz wskazaniami wiedzy oceny dowodów, w szczególności wyjaśnień oskarżonego A. M., zaświadczenia z dnia 31 maja 2019 roku wystawionego przez Zakład (...). j. (k. 5480- 5481) oraz zeznań G. Z. (k. 5763v-5765v), której konsekwencją było przyjęcie, iż A. 200 był mieszany z olejem napędowym, a mieszanina ta jako pełnowartościowy olej napędowy dostarczana była (poza ewidencją) do odbiorców hurtowych jakimi były m. in. inne stacje paliw, jak również stancje paliw należące do A. M. (było ich 10);

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.11.

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia mający wpływ na jego treść polegający na niezasadnym przyjęciu, że A. M. dokonał nieewidencjonowanej sprzedaży oleju napędowego, w sytuacji gdy brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających aby do takiego procederu dochodziło, w szczególności nie ustalono rzekomych nabywców tego oleju napędowego;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Przyjęcie przez Sąd I instancji, że doszło do nieewidencjonowanej sprzedaży oleju napędowego, którego istotnym komponentem był produkt (...), znajduje swoje uzasadnienie zwłaszcza w dowodach w postaci zeznań R. G. (1), S. Ł. i J. W., oczywiście w częściach wiarygodnych dla Sądu I instancji, co omówiono wcześniej, jak i zabezpieczonej dokumentacji obrazującej skalę procederu. Jest rzeczą oczywistą, że nie udało się ustalić odbiorców tego produktu, albowiem zamykałoby to cały łańcuch obrotu tym produktem, a to nie było w interesie ani oskarżonego A. M. oraz oskarżonego Z. C..

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.12.

obrazę prawa materialnego mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia - tj. art. 73a § 1 k.k.s. poprzez jego błędną wykładnię, której skutkiem było przyjęcie, iż przedmiotem wykonawczym przestępstwa skarbowego z art. 73a § 1 k.k. może być wyrób, który nie został uznany za wyrób akcyzowy, czego konsekwencji było uzna­nie, że oskarżony A. M. popełnił przestępstwo skarbowe z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 56 § 1 k.k.s.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wniosek

O zmianę i uniewinnienie oskarżonego.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Z uwagi na niezasadność zarzutów zawartych w apelacji.

3.13.

Apelacja obrońcy M. K. (1), W. O. i W. K. (1)

1. na podstawie art. 438 pkt la k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 ustawy z dnia 10 września 1997 roku Kodeks kamy skarbowy (tekst jednolity Dz.U. z 2021 roku, poz. 408, dalej: k.k.s. zarzucam zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego, tj. przepisów art. 44 § 2 k.k.s. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 59 § 1 pkt. 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997 roku, Nr 137, poz. 926 z późniejszymi zmianami, dalej: O.p.) w zw. z art. 70 § 1 O.p. poprzez brak zastosowania przepisu art. 44 § 2 k.k.s. mimo upływu okresu 5 lat - określonych w przepisie art. 70 § 1 O.p. po upływie których, z mocy prawa, dochodzi do przedawnienia postępowania, a tym samym zgodnie z przepisem art. 59 § 1 pkt. 9 O.p. do wygaśnięcia zobowiązania podatkowego, w szczególności mając na uwadze, że w ujawnionym na rozprawie głównej materiale dowodowym brak jest dowodu na okoliczność zaistnienia przesłanek pozwalających na przyjęcie, że doszło do zawieszenia biegu terminu przewiania (i na jaki ewentualnie okres) bądź przerwania takiego biegu, gdzie doszło do upływu przedawnienia w zakresie kwalifikacji z art. 61 § 1 k.k.s., art. 62 § 2 k.k.s. oraz art. 73 § 1 k.k.s. (upływ 10 lat), co za skutkowało brakiem umorzenia postępowania w zakresie czynów obejmujących znamiona ww. przepisów stosownie do przepisu art. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.,

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.14.

na podstawie przepisów art. 438 pkt k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. zarzucam zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia:

a. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. poprzez dowolną a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, tj. dowodów z:

• zeznań świadków L. K. oraz P. R. (1) mimo tego, że ww. świadkowie byli negatywnie nastawieni do oskarżonych, których byli pracownikami, a z którymi zakończyli stosunek zatrudnienia w konflikcie, gdzie świadkowie żywili względem oskarżonych negatywne emocje - wobec podnoszonych zarzutów związanych z tym, że mieli oni im nie uiszczać należnego wynagrodzenia, co powoduje, że byli zainteresowani negatywnym wynikiem niniejszego procesu dla oskarżonych, czego Sąd I instancji nie wiązł pod uwagę dokonując oceny tychże zeznań,

• wyjaśnień oskarżonych, mimo tego, że nie było one między sobą sprzeczne, potwierdzały współpracę handlową z podmiotami handlującymi produktem o nazwie (...), najmu zbiorników dla tych podmiotów, jak również braku sprzedaży tego produktu jako oleju napędowego, zaś istniejące między nimi nieścisłości wskazują na to, że były one spontaniczne, a nie przygotowane w celu przedstawienia organom ścigania, gdyby rzeczywiście oskarżeni mieli dopuszczać się narzucanych im czynów, gdzie bez poczynienia ustaleń w oparciu o ww. dowody nie mogłoby dojść do przyjęcia winy oskarżonych za zarzucone im czyny,

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Aktualne są uwagi ogólne odnoszące się do naruszeń przepisów procesowych, zwłaszcza art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k., które zaprezentowano omawiając wcześniejsze apelacje.

Nie ma żadnych miarodajnych przesłanek do uznania, że supozycje świadków L. K. i P. R. (1) [kierowców] działających na zlecenie oskarżonego W. O. są niewiarygodne, a powodem tym ma być niechęć do tego oskarżonego jako ich pracodawcy, wręcz ich zeznania mają być skutkiem konfliktu po rozwiązaniu stosunku pracy. Wykazano to w sposób bardzo dokładny i wnikliwy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku dlaczego te relacje są wiarygodne i z tymi wywodami należy zgodzić się, tym samym ocena tych dowodów nie jest dowolna, tym bardziej, że opiera się ona na analizie innych dowodów, powiązanych merytorycznie z relacjami tych dwóch osób.

Idąc za Sądem I instancji, należy przypomnieć, że wyjaśnienia oskarżonych W. O. i M. K. (1) pozostają w sprzeczności z zeznaniami świadków P. R. (1) (k. 921-924 t. 5, k. 4242 ) i L. K. (k. 928 – t. 5, k. 4341) – kierowców zatrudnionych w F. M. O.. P. R. (1) potwierdził, że w okresie od (...) r. odbierał około 10-krotnie zestawem złożonym z ciągnika siodłowego i naczepy - cysterny substancję o nazwie (...) z czeskiej firmy (...), przy czym jeden z transportów został zwrócony z uwagi na zbyt ciemną barwę, wskazał, że na dokumentach CMR wpisana była „jakaś angielska firma”, a produkt w większości przypadków był przywożony do bazy w K. i zlewany do zbiornika nr (...), bądź bezpośrednio dostarczany odbiorcom tj. 3-4 razy do zakładowej stacji paliw firmy w B., dwukrotnie do K. dla firmy transportowej należącej do mężczyzny o imieniu S., gdzie nigdy nie zostawiał i nie otrzymywał żadnych dokumentów. Nadto świadek podał, że wszystkie polecenia wydawał mu W. O., który poinstruował go również, że gdy zabraknie paliwa w ciągniku siodłowym ma zatankować przewożony (...), przy czym sytuacja taka miała faktycznie miejsce raz w B.. L. K. wskazał natomiast, że na polecenie W. O. lub M. K. (1) do oleju napędowego pochodzącego od J. K. (Stacja Paliw W. K. (2), Przyczyna (...)) na terenie bazy w K. dolewał inny olej napędowy celem zmiany koloru, przy czym pochodził on z dostaw z C.. Po „poprawieniu koloru” olej napędowy na polecenie M. K. (1) lub W. O. był zawożony do klientów krajowych m. in. (...) w O., firmy (...) w J., firmy (...) w W., firmy (...) we W., firmy (...) w G. oraz betoniarni P. w M.. Nadto świadek wskazał, że olej napędowy z C. był zlewany do zbiorników o nr(...), a następnie rozwożony do klientów jako olej napędowy. Jednocześnie zeznania świadków znalazły potwierdzenie zarówno w osobowym materiale dowodowym, materiałach z kontroli operacyjnej jak i zgromadzonych w sprawie dokumentach, co wprost wskazuje na to, że uczestniczyli w zdarzeniach, które opisywali. I tak P. R. (2) wskazał, że realizował transport około 10 dostaw z A. a.s., przy czym jedna z dostaw została zwrócona z uwagi na niewłaściwy kolor, co wprost koreluje z zeznaniami świadków przedstawicieli A. a.s., jak również zestawieniem wykazu dostaw realizowanych przez A. a.s. (k. 225-226), z którego wynika, że w okresie od (...) r. zrealizowanych zostało 12 wewnątrzwspólnotowych dostaw, gdzie odbierającym była (...) Company Ltd., przy czym miejscem przeznaczenia był magazyn w K., B., C., L. i miejscowości O., natomiast dostawa z dnia (...) r. została zwrócona. Fakt realizowania dostaw z A. a.s. bezpośrednio do odbiorców znajduje potwierdzenie również w dokumencie rozliczenie transportu (k. 701), z którego wynika, że dostawa z dnia (...) r. realizowana była do magazynu we W., dostawa z dnia(...) r. do P. (w wykazie dostaw wskazany magazyn (...)), dostawa z dnia (...) r. do C., dostawa z dnia (...) r. do J., dostawa z dnia (...)r. do C., dostawa z dnia(...) r. do C. i dostawa z dnia (...) r. do magazynu w L., a następnie w dniu (...) r. do B..

Dodatkowo wskazać należy, że z zestawienia faktur sprzedaży wystawionych przez (...) Sp. z o. o. (k. 3270-3286 – t. 17), wynika, że w okresie od (...) r. (cały okres objęty zarzutem) (...) Sp. z o. o. wystawiła faktury sprzedaży oleju napędowego dla Firmy Usługowo Handlowej (...) z/s we W. oraz (...) S. M. z/s w m. K., G.B. F. Sp. j. z/s w J., Spółdzielni (...) z/s w O., firmy (...) z/s J. ul. (...) P. z/s w M., co wprost potwierdza zeznania L. K. w zakresie krajowych odbiorców A. 200.

Przypomnieć należy również, że fakt dokonywania wewnątrzwspólnotowego nabycia z R. przez (...) Sp. z o. o. oraz (...) Company Ltd. (podmiot formalnie zamawiający) substancji ropopochodnej A. 200 w dniach(...) r., znajduje potwierdzenie w materiałach z kontroli operacyjnej (płyta (...) 2, załącznik nr 8 tom IV k. 288, zgodnie z wykazem ścieżek plików dźwiękowych wskazanych do ujawnienia na rozprawie w piśmie Prokuratora z dn.(...) k. 5086-5123 – t. 26 akt głównych i pomocniczo notatka urzędowa k. 228-262 – t. 2 akt głównych), natomiast fakt dokonywania wewnątrzwspólnotowego nabycia z R. substancji ropopochodnej A. 200 w dniach (...) r. znajduje potwierdzenie w materiałach z kontroli operacyjnej (płyta (...) 3, załącznik nr 8 tom II k. 393, płyta (...) 4 załącznik nr 8 tom II k. 293 – zgodnie z wykazem ścieżek plików dźwiękowych wskazanych do ujawnienia na rozprawie w piśmie Prokuratora z (...) r. i pomocniczo notatka urzędowa k. 280-331 i k. 162-182 załącznik nr 8 tom II).

W efekcie należy uznać, że właściwie oceniono wyjaśnienia oskarżonych oraz zeznania świadków, których supozycje odnoszą się do zdarzeń powiązanych z tymi oskarżonymi.

Nie można jeszcze zapominać o innych dowodach, wskazujących na sprawstwo oskarżanego M. K. (1) i W. O..

Słusznie Sąd I uznał, że brak było podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań D. J. – księgowej (...) Sp. z o.o. Wskazać należy, że świadek współpracowała zawodowo przez długi okres czasu z oskarżonymi M. K. (1) i W. O., a zatem należy przyjąć, że ich wzajemne relacje nie mogły w żaden sposób spowodować złożenia przez świadka nieprawdziwych niekorzystnych dla oskarżonych zeznań. Co istotne zeznania D. J. należało oceniać w powiązaniu z materiałami z kontroli operacyjnej, a odtworzone rozmowy w sposób jasny i bezsporny wskazywały zarówno na pozytywny charakter relacji łączącej świadka z oskarżonymi, jednocześnie potwierdziły nieprawidłowości dotyczące dokumentów źródłowych wystawianych przez (...) Sp. z o.o., co w połączeniu z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym i poczynionymi ustaleniami faktycznymi, w szczególności co do fikcyjnego charakteru transakcji zakupowych oleju napędowego dokonywanych przez (...) Sp. z o.o., pozwalało na poczynienie ustaleń faktycznych istotnych z punku widzenia stawianych oskarżonym zarzutów.

W całym paśmie zdarzeń, które zmierzały do wprowadzenia do obrotu produktu (...), faktycznie jako olej napędowy, niemniej istotne były czynności zmierzające do wykazania, że (...) sp. z o.o., dysponował wcześniej zakupionym olejem napędowym, co miały obrazować nierzetelne faktury pochodzące od oskarżonego W. K. (1), który był powiązany z (...) sp. z o.o., a ten ostatni podmiot miał kupować wcześniej olej napędowy od innych podmiotów. Do tych podmiotów należały: (...) Sp. z o. o., (...) Sp. z o .o., (...) Sp. z o.o., H. M. G. (2).

Co do podmiotu (...) sp. o.o. – wskazać należy, że zgodnie z danymi z KRS siedziba Spółki w okresie od stycznia do (...) mieściła się pod adresem ul. (...), (...)-(...) K., a następnie ul. (...), (...)-(...) P.. W okresie od (...) funkcję Prezesa Zarządu (...) Sp. z o.o. pełnił W. J.; a następnie w okresie od(...) M. S.. Na wszystkich fakturach mających dokumentować sprzedaż w roku(...) paliwa przez (...) Sp. z o. o. do (...) Sp. z o.o. w miejscu przeznaczonym na podpis i pieczęć wystawcy widnieje pieczątka o treści „Prezes Zarządu P. S.”. Przesłuchany na tą okoliczność P. S. podał, że nigdy nie słyszał o Spółce (...), nigdy nie pełnił w niej żadnej funkcji, nie zna W. J., nadto w okresie (...)roku przebywał w zakładzie karnym. Świadek wskazał również, że nie zna W. K. (1) oraz firmy (...) Sp. z o.o. W toku przesłuchania świadkowi okazano m.in. faktury za roku (...), na których jako sprzedający olej napędowy widnieje (...) Sp. z o .o., a jako nabywca (...) Sp. z o.o., gdzie zaprzeczył by był ich wystawcą, jak również nigdy nie sprzedawał paliwa.

Co do (...) K (...) sp z o.o.- wskazać należy, że z zupełnego odpisu z KRS wg stanu na dzień (...) wynika, że spółka miała siedzibę pod adresem (...)-(...) P., ul. (...). Jedynym udziałowcem i jednocześnie Prezesem Zarządu (...) Sp. z o.o. od dnia(...) jest A. B.. W dniu (...)r. A. B. sprzedał wszystkie swoje udziały w (...) K (...), na rzecz K. B.. W umowie, jako pełnomocnik nabywcy, widnieje podpis W. D.. Zmiana udziałowców nie została odnotowana w KRS. (...) K (...) zarejestrowana została od dnia (...) r. w ewidencji podatników Pierwszego (...) Urzędu Skarbowego w P., natomiast z dniem (...) r. została wykreślona z rejestru podatników VAT czynnych, natomiast ostatnią deklarację podatkową dla podatku od towarów i usług (...)-7 złożyła za (...), jednocześnie złożyła deklaracji VAT-7 za rok 2008. (...) K (...) zgłosiła następujące adresy prowadzenia działalności gospodarczej: (...)-(...) O., ul. (...), (...)-(...) P., ul. (...), (...)-(...) Ś., ul. (...), a nadto jako miejsce prowadzenia rachunkowości wskazano adres (...)-(...) P. , ul. (...). Z informacji Urzędu Skarbowego w O. W.. wynika, że (...) Sp. z o.o. nie została zarejestrowana w ewidencji podmiotów gospodarczych z tytułu prowadzenia działalności, nie jest ani nie była zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Ponadto w bazie (...) brak jest jakichkolwiek informacji na temat przedmiotowej firmy. Powyższe ustalenia w ocenie Sądu wskazują, że (...) Sp. z o.o. w okresie od(...) do (...). (okres objęty zarzutem) faktycznie nie prowadziła działalności gospodarczej w zakresie handlu olejem napędowym. Spółka (...) Sp. z o.o. z dniem (...) została wykreślona z rejestru podatników VAT czynnych, a zatem od tego momentu nie była uprawniona do wystawiania faktur VAT. Jednocześnie faktury sprzedaży wystawione na rzecz (...) Sp. z o.o. datowane są na okres od(...)r. (protokół badania ksiąg rachunkowych (...) Sp. z o.o. k. 3171-3135). Nie sposób przy tym przyjąć, że (...) Sp. z o.o. mogła prowadzić legalną działalność w zakresie obrotu paliwami nie będąc czynnym podatnikiem podatku VAT, a co za tym idzie w okresie od 27 marca 2008 r. nie mogła sprzedać na rzecz (...) Sp. z o.o. oleju napędowego, a sprzedaży udokumentować fakturami VAT. Tym samym za udowodniony należało uznać fakt, że wystawione po dniu (...) r. faktury VAT na rzecz (...) Sp. z o.o. nie mogły odzwierciedlać rzeczywistych zdarzeń gospodarczych pomiędzy tymi podmiotami.

(...) Sp. z o.o.- wskazać należy, że z odpisu pełnego z KRS wg stanu na dzień(...) r. wynika, że Spółka miała siedzibę pod adresem K., ul. (...). Jedynym wspólnikiem i jednocześnie Prezesem Zarządu ww. Spółki od(...)r. jest W. J.. Ostatnie roczne sprawozdanie finansowe Spółka złożyła do Sądu Rejonowego w P. za okres (...)r. W. J. sprzedał wszystkie swoje udziały w (...) Sp. z o.o. na rzecz P. S.. W tym samym dniu został on odwołany z funkcji Prezesa Zarządu Spółki, a całą dokumentację przekazał M. S., będącemu pełnomocnikiem P. S.. Zeznania M. S., które złożył w toku prowadzonego przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. postępowania kontrolnego wobec (...) Sp. z o.o., wskazują, że na mocy udzielonego mu pełnomocnictwa w dniu 11 sierpnia 2008 r. nabył udziały w Spółce w imieniu P. S. oraz odebrał dokumenty Spółki, które w dniu (...) r. zostały zdeponowane u brata P. S., w P. przy ul. (...). P. S. przesłuchany w charakterze świadka w toku postępowania kontrolnego prowadzonego przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. wobec (...) Sp. z o.o. zeznał, że z trzema kolegami, których nazwisk nie pamiętał kupił spółkę, która formalnie zakupiona została na niego, jednakże koledzy wyjechali za granicę, a on sam nie podejmował żadnej działalności gospodarczej, po czym w okresie (...) roku przebywał w zakładzie karnym. Nadto wskazał, że na nabycie udziałów w spółce pieniądze otrzymał od kolegów, przy czym nie potrafił wskazać kwoty. P. S. wskazał dalej, że jego związek z (...) Sp. z o.o. polegał tylko na tym, że zostałem jej właścicielem, Spółka nie prowadziła żadnej działalności, nie zatrudniała pracowników, nie były prowadzone żadne ewidencje ani dokumentacja księgowa, ani otwierane rachunku bankowe. Nigdy nie widział żadnych zbiorników, stacji paliw, dystrybutorów ani innych obiektów, które należałyby do (...) Sp. z o.o. Dodatkowo P. S. wskazał, że w okresie kiedy był udziałowcem (...) Sp. z o.o. Spółka nie przeprowadzała żadnych transakcji handlowych, w tym z (...) Sp. z o.o., a firma taka nie jest mu znana, pierwszy raz o niej słyszy, nie sprzedawał tej Spółce paliwa i nie otrzymywał od (...) Sp. z o.o. żadnych pieniędzy. P. S. zeznał również, że nigdy nie wystawiał faktur i załączonych do nich dowodów WZ na których jako sprzedawcę wskazano (...) Sp. z o.o., a jako nabywcę (...) Sp. z o.o., a po okazaniu takich dokumentów zakwestionował na nich swoje podpisy. Wskazać należy również na zeznania M. M. (2) – księgowej (...) Sp. z o.o., która złożyła zeznania w toku postępowania kontrolnego nr (...) prowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P.. Świadek wskazała, że od momentu zawiązania Spółki do momentu jej sprzedaży prowadziła księgi rachunkowe, a po jej sprzedaży pełną dokumentację przekazała W. J. w dniu (...) przy czym nie było żadnej dokumentacji dotyczącej późniejszych okresów tj. okresu po dniu(...)r. Informacje stanowiące podstawę wpisów w księgach rachunkowych przekazywane były przez W. J. telefonicznie, poprzez SMS, e-mail, nie zawsze też dostarczane były dokumenty źródłowe. M. M. (2) złożyła zeznania również co do transakcji zakupu przez (...) Sp. z o.o. oleju napędowego od (...) Sp. z o.o. wskazując, że księgowanie zakupów następowało na podstawie dowodów wewnętrznych sporządzanych przez biuro rachunkowe na podstawie informacji uzyskiwanych od W. J., przy czym były to informacje ustne, w formie SMS, czy zapisków na kartce, a dokumenty potwierdzające dokonanie zakupów nigdy nie zostały dostarczone. Na koniec miesiąca w oparciu o uzyskane informacje sporządzany był dowód wewnętrzny zakupów od (...) Sp. z o.o., a który jedną, zbiorczą kwotą wprowadzany był do ewidencji księgowej i ewidencji VAT.

Odnośnie firmy Handel (...) z/s w K.- wskazać należy, że M. G. (2) w toku postępowania kontrolnego prowadzonego przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. złożył zeznania, w którym wskazał, że (...) r. poznał G. W. i drugiego mężczyznę, którzy zaproponowali mu założenie legalnej firmy zajmującej się handlem samochodami, a następnie pomogli mu dokonać formalności związanych z zarejestrowaniem działalności gospodarczej. Po upływie kilku miesięcy G. W. zaproponował M. G. (2) rozszerzenie działalności o handel paliwami , na co ten wyraził zgodę, następnie zostały dokonane formalności z tym związane, wyrobiona została pieczątka, po czym pod koniec (...) kontakt z G. W. się urwał. M. G. (2) wskazał również, że w(...)roku nie zatrudniał pracowników, nie prowadził ksiąg rachunkowych, ponieważ wszystkie dokumenty każdorazowo zabierał G. W., faktycznie nie prowadził działalności w zakresie handlu paliwami i był tylko osobą podstawioną. Dodatkowo wskazał, że nie posiada żadnych dokumentów związanych z handlem paliwami i nie podpisywał żadnych dokumentów, nigdy nie posiadał koncesji na obrót paliwami, nie występował o taką koncesję i nie podpisywał żadnych dokumentów celem jej uzyskania. (...) Sp. z o. o. M. G. (2) wskazał, że nie zna i nigdy nie słyszał o osobie W. K. (1) ani M. P. (1), w(...)a także w innym okresie nie zawierał transakcji handlowych z (...) Sp. z o.o., ani z żadnym innym podmiotem ponieważ w rzeczywistości nigdy nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, a prowadzona przez niego firma była tylko „na papierze”.
W trakcie przesłuchania M. G. (2) okazano faktury sprzedaży wystawione przez H. M. G. (2) na rzecz (...) Sp. z o.o. oraz dowody WZ odnoszące się do tych faktur, gdzie świadek zaprzeczył by wystawił i podpisał okazane mu dokumenty, a także by sprzedawałem (...) Sp. z o.o. paliwa wskazane na tych dokumentach. Dalej świadek wskazał, że nie otrzymał nigdy pieniędzy za sprzedaż paliwa, ponieważ go nie sprzedawał.

Powyższa ilość nieprawidłowości i niejasności w powstaniu i funkcjonowaniu tych podmiotów gospodarczych, a zasadniczo wykazanie, że te powyższe podmioty albo nie handlowały olejem opałowym albo nie handlowały tym produktem z (...) sp. z o.o., podmiotem powiązanym z oskarżonym W. K. (1), jednoznacznie logicznie i w oparciu o doświadczenie życiowe, wskazują, że ów oskarżony doskonale wiedział, że kupuje olej napędowy i sprzedaje ten produkt wyłącznie na papierze, a więc w rzeczywistości do żadnych takich transakcji nie dochodziło, a więc w sposób całkowicie świadomy ten oskarżony uczestniczył w przypisanych jemu przestępstwach.

Bardzo istotne dla przyjęcia odpowiedzialności karnej oskarżonych M. K. (1) i W. O. jest ustalenie, w którym wskazano, że w okresie od dnia(...) M. K. (1) i W. O. ujęli w rejestrach zakupu (...) Sp. z o. o. 3 faktury VAT dokumentujące zakup oleju napędowego w łącznej ilości 92.650 litrów o łącznej wartości 356.761,55 zł brutto od (...) Sp z .o. o. z siedzibą w Ł. pomimo, że transakcje nimi objęte nie miały miejsca, i tak: - faktura nr (...) z dnia (...) roku dotycząca sprzedaży 32.000 litrów oleju napędowego o wartości 122 195,20 zł brutto,- faktura nr (...) z dnia (...) roku dotycząca sprzedaży 30.150 litrów oleju napędowego o wartości 115 866,45 zł brutto,- faktura nr (...) z dnia (...) roku dotycząca sprzedaży 30.500 litrów oleju napędowego o wartości 118 699,90 zł brutto.

(...) Sp. z o.o. wskazać należy, że była ona czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w okresie od(...) r. - wykreślona na podstawie art. 96 ustawy o VAT, a deklaracje VAT-7 składała za miesiące od(...)r. W złożonym zgłoszeniu aktualizacyjnym NIP-2 sporządzonym 05 lutego 2008 r. wskazano jako siedzibę Spółki (...), ul. (...), a w zgłoszeniu nie podano innych adresów prowadzenia działalności gospodarczej. Z informacji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. z dnia(...) r. wynika, że (...) Sp. z o.o. nie figuruje w ewidencji podatników VAT (wykreślona z dniem (...) r.), nie złożyła zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R, nie składała deklaracji dla podatku od towarów i usług, w toku podjętych czynności wyjaśniających nie potwierdzono faktu prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej pod wskazanym adresem, nadto podmiot został wpisany do Bazy Podmiotów Szczególnych — Podmioty nieistniejące oraz nierzetelne. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. pismem z dnia(...)r. poinformował, że podmiot nie figuruje w ewidencji komputerowej podatników i nie odnotowano wpływu dokumentów aktualizacyjnych. Powyższe ustalenia w ocenie Sądu wskazują, że (...) sp. z o.o. w(...) r. (okres na kiedy datowane są faktury sprzedażowe) faktycznie nie prowadziła działalności gospodarczej w zakresie handlu olejem napędowym. Spółka w tym okresie nie składała deklaracji dla podatku od towarów i usług, a zatem nie sposób przyjąć, że mogła prowadzić legalną działalność w zakresie obrotu paliwami, a co za tym idzie nie mogła sprzedać na rzecz (...) Sp. z o.o. oleju napędowego, a sprzedaży udokumentować fakturami VAT.

Abstrahując od powyższych faktów, uwag i wniosków, co najważniejsze, wskazać należy również, że w komputerze przenośnym (laptop H. (...)) zabezpieczonym u oskarżonego W. O. biegły dokonał odzysku plików tekstowych stanowiących faktury nr (...) z dnia(...) r., nr (...) z dnia (...)r. wystawionych przez (...) Sp. z o.o. z/s w Ł. na rzecz (...) Sp. z o.o. Istotne jest jednak, że faktury te każdorazowo stanowiły załącznik do wiadomości e-mail, gdzie jako nadawca wskazany został(...) a jako adresat (...), nadto w treści wiadomości wskazano, że e-mail został wygenerowany z adresu (...), z adresem zwrotnym użytkownika systemu (k. 7-19 załącznika B do opinii z zakresu badania elektronicznych nośników pamięci – załącznik nr 6 opisany jako sprawozdanie biegłego z zakresu badania elektronicznych nośników pamięci). Powyższe oznacza, że faktury zostały faktycznie wygenerowane w programie faktura.pl przez użytkownika posługującego się adresem: (...), przy czym (...) Sp. z o.o. jest osobowo powiązana z oskarżonym M. K. (1), który jest jej jedynym udziałowcem i pełnił w niej funkcję Prezesa Zarządu. O tym, że e-mail (...) wykorzystywany był przez M. K. (1) świadczy m. in korespondencja wysyłana na ten adres przez Z. C. (k. 32-36 załącznika B do opinii z zakresu badania elektronicznych nośników pamięci).

Zwłaszcza ta ostania informacja wynikająca z przeprowadzonego dowodu prowadzi do określonych doniosłych wniosków istotnych dla oskarżonego M. K. (1) i oskarżonego W. O.. Oskarżony W. O. nie posiadałby w swoim zabezpieczonym komputerze faktur pochodzących od podmiotu, którego istnienie jest wątpliwe, włącznie z wykluczeniem możliwości prowadzenia dzielności gospodarczej mającej polegać na obrocie paliwami, które to faktury miały służyć wykazaniu, nieprawdziwych zdarzeń gospodarczych w postaci zakupu od (...) sp. z o.o. oleju napędowego na rzecz (...) sp. z o.o. prowadzonej przez oskarżonych M. K. (1) i W. O.. Te trzy faktury zmierzały do stworzenia pozorów, że olej napędowy sprzedawany przez (...) sp. z o.o. pochodzi z legalnego źródła, jest właśnie olejem napędowym, a nie jest środkiem ropopochodnym (...) [zwłaszcza środkiem separacyjnym], który w kraju producenta nie podlegał obowiązkowi akcyzowemu i opacie paliwowej, jednakże spełniał wymogi techniczne wymagane dla mieszanych olejów napędowych i w przypadku użycia jak paliwo silnikowe albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych musi być traktowany jako produkt podlegający obowiązkowi akcyzowemu [opinia Instytutu Nafty i Gazu Zakład (...) i Gazownictwa z 30 września 2011 r. [k. 2163- 2176]. A także wyroby te zostały zaliczone przez Dyrektywę Rady 2003/96/WE w sprawach restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej [Dz.U.UE.L 03.283.51] do produktów energetycznych, jeżeli są przeznaczone do stosowania jako paliwo do ogrzewania lub paliwo silnikowe. Innymi słowy, cechy fizyczne tego wyrobu, jego skład, determinowały, że jest to wyrób akcyzowy, a jedynie pierwotne przeznaczenie tego wyrobu, decydowało, że w sensie prawnym i umownym nie był to wyrób akcyzowy, natomiast zmiana jego przeznaczenia, z czym mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, implikuje konieczność uznania, że jest to wyrób akcyzowy. Wskazuje na to opinia dotycząca (...), w której wskazano, że z uwagi na swoje przeznaczenie w kraju producenta nie podlegał obowiązkowi akcyzowemu i opłacie paliwowej, jednakże spełniał wszelkie wymogi techniczne wymagane dla mieszanych olejów napędowych (zawierających tzw. (...)) wg normy, (...) i w przypadku użycia jako paliwo silnikowe albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych powinien być traktowany jako produkt podlegający obowiązkowi akcyzowemu . Jednoczenie opinia uzyskana- jako wykonanie czynności zleconej Urzędowi Celnemu w L.- z Izby Celnej w B. z(...) r. [k. 1398] także wskazuje, że produkt (...) może być wykorzystany niezgodnie z deklarowanym przeznaczeniem i może podlegać nielegalnemu mieszaniu, komponowaniu w celu wprowadzenia do obrotu jako pełnowartościowe paliwo ciekłe [nośnik energetyczny], ewentualnie może być wprowadzany na rynek jako paliwo silnikowe niewłaściwej jakości. Równorzędna rola oskarżonych W. O. i M. K. (1), potwierdzona także materiałem z kontroli operacyjnej, pozwala wnosić, że działania oskarżonego W. O., w zakresie informatycznego preparowania faktur mających rzekomo pochodzić od wspomnianego podmiotu gospodarczego, nie było tylko jego ekscesem, a było działanie w pełni akceptowanym przez oskarżonego M. K. (1). Ta okoliczność całkowicie obala wiarygodność relacji tych oskarżonych. Te trzy faktury w sposób jednoznaczny wskazują jaki był mechanizm, jako była rzeczywista rola oskarżonych.

Zbieżność w czasie działań podjętych przez oskarżonego W. K. (1), zawiadującego (...) sp. z o.o., ze sprowadzaniem produktu (...) poprzez H. s.r.o. i (...) sp. z o.o. nie jest przypadkowa. Ta zbieżność musiała zaistnieć aby móc zalegalizować sprzedaż produktu (...), ale jako oleju napędowego. Faktury były wystawione od (...)r., obejmowały ,,sprzedaż” oleju napędowego w ilości 572.000 litrów na rzecz (...) sp. z o.o., a jednocześnie w okresie od(...) r. sprowadzono z C. produkt (...) oraz zaewidencjonowano zakup 263.190 kg.

Oczywiście ta nadwyżka ,,zakupionego” oleju napędowego miała swoje uzasadnienie bowiem to pozwalało na ewentualną sprzedaż (...) jako oleju napędowego w większych ilościach, było niejako ,,rezerwą” na dalszą przestępczą działalność polegającą na sprzedaży tego produktu ropopochodnego jako oleju napędowego, nie uiszczając z tego tytułu należności publicznoprawnych.

W konsekwencji także ta zbieżność czasowa oraz mechanizm działań wymuszały zbieżność ilościową pomiędzy ilością A. 200, który trafił do P., sprowadzanego poprzez te dwa podmioty, a ilością fikcyjnie zakupionego oleju napędowego, od podmiotów, które w rzeczywistości nie działały albo nie zajmowały się obrotem olejem napędowym.

Ilość wystawionych faktur oraz różnorodność przedsiębiorstw, od których miał rzekomo pochodzić olej napędowy, który rzekomo miał być następnie sprzedawany (...) sp. z o.o. jednoznacznie wskazuje, że oskarżeni [C., K., O., K.], nie działali w tym procederze przypadkowo.

Gwoli przypomnienia, dla zachowania pozorów prowadzenia legalnej działalności polegającej na handlu olejem napędowym W. K. (1) ewidencjonował w ewidencji zakupów (...) Sp. z o. o. dla celów rozliczenia podatku od towarów i usług nierzetelne faktury VAT dokumentujące zakup oleju napędowego od podmiotów krajowych, przy czym w okresie od dnia(...)w rejestrach zakupu wykazał, m. in.: 93 faktury wystawione przez (...) Sp. z o. o., 107 faktur wystawionych przez (...) Sp. z o .o., 12 faktur wystawionych przez (...) Sp. z o. o. i 23 faktury wystawione przez podmiot H. M. G. (2), które to podmioty nie były w rzeczywistości dostawcami oleju napędowego na rzecz (...) Sp. z o.o., a udokumentowane fakturami VAT transakcje faktycznie nie miały miejsca.

Znamienne, że te przedsiębiorstwa, które miały oskarżonemu W. K. (1) sprzedawać olej napędowy, jak ustalono, były co najmniej wątpliwe co do ich działalności albo nie nawiązywały w rzeczywistości współpracy z tym oskarżonym, co wcześniej wykazano. Następnie w okresie od dnia (...) działając w imieniu (...) Sp. z o. o. W. K. (1) wystawił, a następnie zaewidencjonował w księgach handlowych (...) Sp. z o. o. nierzetelne faktury VAT wystawione na rzecz (...) Sp. z o. o. dokumentujące sprzedaż pełnowartościowego oleju napędowego w łącznej ilości 572 000 litrów i wartości 2 174 291, 82 zł brutto, które to faktury zostały ujęte również w rejestrach zakupu (...) Sp. z o. o. Nie jest dziełem przypadku ta koincydencja zdarzeń i kreowanie często fikcyjnej rzeczywistości.

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.15.

b. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 8 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. poprzez niesamodzielne rozstrzygnięcie zagadnień faktycznych i prawnych, a w szczególności poprzez oparcie czynionych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie w zakresie szerszym niż przyjęcie, że dokument danej treści został sporządzony i zawiera określone ustalenia, tj. przejmując ustalenia czynione przez inne podmioty (organy), w szczególności przez przejęcie czynionych ustaleń w zakresie okoliczności faktycznych stanowiących podstawę wydania tych dokumentów, które to z uwagi na odmienne ukształtowanie procesu ustalenia stanu faktycznego (odmienne reguły dowodowe w postępowaniu podatkowym) nie mogą stanowić podstawy dokonywania ustaleń Sądu Karnego poza zakresem przyjęcia, iż dana decyzja została wydana, zaś protokół sporządzony, poszczególne czynności kontrolne wykonane, w szczególności w zakresie ustaleń poczynionych w zakresie okoliczności dotyczących zarzutu stawianego W. K. (1), w zakresie których to okoliczności nie przeprowadzono w ramach postępowania czynności bezpośrednio dotyczących tych okoliczności,

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

W toku przedmiotowego postępowania sądowego nie naruszono art. 8 k.p.k. Należy przypomnieć, że Prokuratura Okręgowa w P. (...) [k. 1-2] wszczęła postępowanie przygotowawcze [w formie śledztwa] o przestępstwa z art. 54§1 62§2 k.k.s. art. 61§1 k.k.s. w zw. z art. 7§2 k.k.s. w zw. z art. 6§2 k.k.s., 37§1 pkt 1,2 i 5 k.k.s. Impulsem do tego wszczęcia były materiały uzyskane wtoku kontroli operacyjnej prowadzonej pod kryptonimem (...) prowadzonej w oparciu o art. 19 §1 pkt 15 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji. W tym postępowaniu– ujmując to hasłowo- chodziło o import oleju napędowego, który występował jako produkt (...) [zwolniony z akcyzy i opłaty paliwowej], który został wprowadzony na polski rynek jako olej napędowy [nośnik energetyczny] bez uiszczania należności publicznoprawnych. Apelujący zupełnie zapomina, że prowadzący postępowanie przygotowawcze przeprowadził samodzielnie wiele czynności, zwłaszcza zebrał różnorodne dokumenty od wielu podmiotów uczestniczących w zdarzeniach, instytucji, dokonał przeszukań określonych miejsc, przeprowadził ich oględziny, przesłuchał świadków oraz podejrzanych [stawiając im zarzuty], co znajduje swoje udokumentowane w aktach sprawy, a co zostało choćby opisane w stosownych spisach treści.

Od strony formalnej trzeba zauważyć, że w zakresie przestępstw normowanych w k.k.s., prokurator prowadzi postępowanie przygotowawcze jeżeli przepis ustawy tak stanowi o czym mowa w art. 134a§1 k.k.s.

Jednocześnie trzeba nadmienić, że art. 151b§2 k.k.s. uprawniał prokuratora, który wszczął śledztwo do powierzenia innemu organowi jego przeprowadzenie w całości lub w określonym zakresie albo dokonanie poszczególnych czynności tego postępowania. W efekcie prokurator mógł powierzyć przeprowadzenie poszczególnych czynności organom kontroli skarbowej [np. chodzi o Urząd Kontroli Skarbowej w P.] w postaci przeprowadzenia kontroli i na jej efektach poczynić odpowiednie ustalenia faktyczne, które były podstawą sporządzonego aktu oskarżenia. Również oczekiwanie na wyniki tej kontroli przeprowadzonej przez organy kontroli skarbowej, były przesłanką do zawieszenia postępowania (...) r., a po uzyskaniu stosownych dokumentów [dowodów] od organów kontroli skarbowej (...) r. podjęto zawieszone postępowanie przygotowawcze.
W ramach tych czynności uzyskano choćby protokoły kontroli skarbowej przeprowadzonej wobec (...) sp. z o.o. [k. 3131- 3172] wobec (...) sp. z o.o. [k. 2872], ale jednocześnie nie można zapominać, że art. 281§1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa [dalej- ordynacja podatkowa], upoważnia organy podatkowe pierwszej instancji do przeprowadzenia kontroli podatkowej u podatników, płatników, którą podejmuje się z urzędu, na co wskazuje art. 282 ordynacji podatkowej. Jednocześnie trzeba nadmienić,
że zgodnie z art. 282c§1 pkt 1 ordynacji podatkowej, nie zawiadamia się o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej, jeżeli ma być wszczęta na żądanie organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze o przestępstwo lub przestępstwa skarbowe. W niniejszej sprawie właśnie w oparciu o powyższe unormowania, zawarte również w ordynacji podatkowej, właśnie na zlecenie Prokuratury Okręgowej w P. z (...) r., zostały przeprowadzone czynności kontrolne w stosunku do oskarżonych oraz podmiotów, którymi zawiadywali albo wobec podmiotów, które wchodziły z nimi albo miały wchodzić z nimi w określone relacje o różnorodnym charakterze, zwłaszcza o charakterze finansowym, handlowym, organizacyjnym, formalnym. Tym samym, nie można uznać, że czynności przeprowadzone w toku postępowania przygotowawczego nie miały swojego umocowania, a sąd I instancji działał niesamodzielnie, przy czym słusznie, że wykorzystywał rezultaty tych czynności i poczynione o nie ustalenia oraz decyzje administracyjne, która dawały się wtórnie skontrolować przez organ sądowy w oparciu o zebrane dowody.

Sąd I instancji słusznie, że odwołał się do tych różnorodnych materiałów uzyskanych w toku postępowania przygotowawczego, jak i sądowego, także przeanalizował wyniki kontroli skarbowych, które były prowadzone przez uprawione organy, a więc nie ma podstaw do przyjmowania, że bezrefleksyjnie podchodził do tego materiału, a tym bardziej, że nie działał w sposób samodzielny, a nie było podstaw do przyjęcia, że jest zobligowany do wykonania czynności, które wcześniej wykonały inne organa, ustawowo do tego umocowane.

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.16.

c. art. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. poprzez:

• pominięcia przez Sąd I instancji jakiejkolwiek analizy prawnej kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego będącego przedmiotem zarzuconych oskarżonym czynów - mimo tego, że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego, istniała (i nadal istnieje) w tym zakresie konieczność ustalenia, że doszło (bądź nie doszło, na co brak dowodów w niniejszym postępowaniu) do przedawnienia tych zobowiązań, a tym samym podstaw do umorzenia postępowania,

• brak poczynienia przez Sąd I instancji ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy mającego stanowić podstawę faktyczną zaskarżonego wyroku samodzielnie, ale jako odtworzenie stanu faktycznego ustalonego przez inne podmioty - organy podatkowe, Sąd I instancji poczynił ustalenia dotyczące zarzuconego oskarżonemu ad. 1 czynu, w całości w oparciu o materiał zebrany przez organy podatkowe w postępowaniu kontrolnym oraz podatkowym - na co wskazuje treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, w szczególności w zakresie ustaleń dotyczących czynu zarzuconego oskarżonemu ad. 1,

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Co do kwestii analizy przedawnienia karalności przestępstw skarbowych Sąd I instancji wypowiedział się, o czym wcześniej wzmiankowano, przy czym jednocześnie Sąd II instancji powyżej uzupełnił stosowny wywód prawny w tym zakresie, co jest nadal aktualne.

Nie doszło do naruszenia art. 424 k.p.k. przez Sąd I instancji. Nawet ewentualna zbieżność treściowa pomiędzy uzasadnieniem zaskarżonego wyroku a materiałami [w tym decyzjami] pochodzącymi od organów kontroli skarbowej, na marginesie, czego w środku odwoławczym w sposób wyczerpujący i jasny nie wykazano, nie prowadzi z automatu do przyjęcia, że zaszło naruszenie art. 424§1 k.p.k., a tym bardziej, że nie wykazano, że takie ewentualne uchybienie [jeżeli zaszło] miało ono wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Przedmiotem kontroli odwoławczej jest wyrok, a nie samo uzasadnienie, ewentualne nieprawidłowości w jego sporządzeniu nie oznaczają nieprawidłowości wyroku, to materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, stanowiący podstawę dowodową wyroku, powinien decydować o trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, a nie sam dokument w postaci uzasadnienia [wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku wyrok z dnia 1 marca 2019 r. II AKa 222/18,LEX nr 3128161].

Sąd przyjął pogląd, że kwestie rozstrzygnięć podatkowych musi oprzeć na własnych ustaleniach, w ramach swojej samodzielności jurysdykcyjnej, co nie oznacza, że w tym zakresie musiał gromadzić własne dowody, co nie był konieczne, skoro zostały one zebrane w ramach czynności organów kontrolnych. Jednocześnie przy ustalaniu zasad związania sądu karnego ustaleniami zawartymi w decyzjach organów skarbowych trzeba uznać zasadę samodzielności jurysdykcyjnej sądu (art. 8 § 1 k.p.k.), co jednakże nie zakazuje sądowi czynienia własnych ustaleń na podstawie decyzji administracyjnej, o ile uzna ją za dowód przydatny w sprawie. Nie można jednakże automatycznie przesądzać o związaniu sądu decyzją, gdyż nie jest to akt konstytutywny [wyrok Sądu Apelacyjnego w szczecinie z dnia 11 marca 2021 r., II AKa 153/20, LEX nr 3262606]. Sąd I instancji na mocy postanowień z 19 maja 2019 r. zaliczył w poczet materiału dowodowego stosowne decyzje administracyjne, które legły u podstaw ustaleń dotyczących określenia wysokości należności publicznoprawnych, co było metodyką uprawnioną i pożądaną, upraszczającą w tym zakresie postępowania sądowe, tym bardziej, że te decyzje opierały się na tożsamych dowodach, ustaleniach i wnioskach.

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.17.

3. na podstawie art. 438 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, które mogły mieć wpływ na jego treść, polegające na przyjęciu, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, w szczególności z nagrań - materiałów kontroli operacyjnej - wynikało, że:

a. miałoby dojść do dokonywania dostaw produktu o nazwie (...) jako oleju napędowego,

b. umowy dzierżawy

c. oskarżeni ad. 2 i ad. 3 czynili ustalenia dotyczące tego produktu i ich dostawy w innych celach niż te do których są przeznaczone,

d. oskarżeni ad. 2 i ad. 3 pozyskiwali dokumenty w postaci faktur VAT, które nie potwierdzały rzeczywistych transakcji, jak również jakby dokumenty takie wystawiali i całość tych dokumentów księgowali w ramach działania spółki (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. (dalej: (...) O. lub Spółka),

e. magazynowany na terenie bazy paliwowej używanej przez Spółkę, towar, poddany badaniu pod kątem spełniania wymogów dla oleju napędowego, w ilości 1122 litrów - stanowił olej napędowy, a nie produkt o nazwie (...), który nie musi spełniać wymogów wynikających z przepisów ustawy z dnia (...) roku o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw,

f. oskarżony ad. 1 ewidencjonował w ramach działalności spółki (...) sp. z o.o. nierzetelne faktury od swoich dostawców, jak również wystawiał nierzetelne faktury na rzecz (...), by dokonywane w ramach (...) sp. z o.o. transakcje nie były rzeczywiste,

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Słusznie Sąd I instancji czyniąc ustalenia faktyczne oprał się w części na materiałach uzyskanych w toku kontroli operacyjnej prowadzonej w oparciu o art. 19 ust. 1 ustawy o Policji, przy czym czyniąc ustalenia faktyczne nie można było się oprzeć wyłącznie na tym materiale albowiem on sam w sobie nie budował pełnego obrazu zdarzeń, a zwłaszcza mechanizmu pozyskania produktu (...), jego dalszych faktycznych losów oraz roli poszczególnych podmiotów, zwłaszcza tych bezpośrednio powiązanych z oskarżonymi.

Odwołując się do dowodów uzyskanych w toku tych czynności niejawnych prowadzonych jeszcze przed wszczęciem śledztwa należy wskazać na fakt dokonywania wewnątrzwspólnotowego nabycia z R. przez (...) Sp. z o. o. oraz (...) Company Ltd. (podmiot formalnie zamawiający) substancji ropopochodnej A. 200 w dniach(...) r., co znajduje potwierdzenie w materiałach z kontroli operacyjnej (płyta (...) 2, załącznik nr 8 tom IV k. 288, zgodnie z wykazem ścieżek plików dźwiękowych wskazanych do ujawnienia na rozprawie w piśmie Prokuratora z dn. (...) k. 5086-5123 – t. 26 akt głównych i pomocniczo notatka urzędowa k. 228-262 – t. 2 akt głównych), natomiast fakt dokonywania wewnątrzwspólnotowego nabycia z R. substancji ropopochodnej A. 200 w dniach(...)r. znajduje potwierdzenie w materiałach z kontroli operacyjnej (płyta (...) 3, załącznik nr 8 tom II k. 393, płyta (...) 4 załącznik nr 8 tom II k. 293 – zgodnie z wykazem ścieżek plików dźwiękowych wskazanych do ujawnienia na rozprawie w piśmie Prokuratora z dn.(...)i pomocniczo notatka urzędowa k. 280-331 i k. 162-182 załącznik nr 8 tom II). Inny materiał dowodowy, choćby zeznania świadków, kierowców działających na zlecenie W. O., wynika co działo się z tym produktem, jakie było jego rzeczywiste przeznaczenie. Właśnie kontrola operacyjna pozwoliła poczynić istotne ustalenia jakie były powiązania pomiędzy oskarżonym M. K. (1), W. O. i Z. C., jakie były przepływy finansowe, kto komu i za co płacił, z których właśnie wynika, że dalszej sprzedaży produktu (...) w pierwotnym przeznaczeniu nie było, oskarżeni zgodnie współpracowali w ocenie jakości tego środka, a nawet kwestionowali jego jakość, co nie było konieczne w przypadku gdyby (...) miał zostać wykorzystany zgodnie z jego pierwotnym przeznaczeniem, pozyskiwali dokumenty mające obrazować legalność obrotu ,produktem (...) faktycznie jako olejem napędowym.

Jako przykłady tych zachowań, obrazujących metody podjętych działań są poniżej przywołane zarejestrowane przekazy.

Rozmowa z (...)[kontrola o kryptonimie (...) 2] z tej rozmowy wynika, że konieczne jest uzyskanie nielegalnych [nierzetelnych] faktur, które będą pokryciem na sprzedaż (...) jako oleju napędowego,

Rozmowa z (...) uczestniczy w niej oskarżony W. O., który mówi o załatwieniu takich faktur od oskarżonego W. K. (1).

Rozmowa z(...)o konieczności załatwienia takich faktur o czym mówi K. a załatwić je ma O..

Rozmowa z (...) [kontrola o kryptonimie (...) 2] oskarżony M. K. (1)- rozmówca informuje oskarżonego, że jeżeli W. ,,przerzuci” pieniądze na ,,angielskie” konto to wyśle przelewy i wtedy zwolnią auta.

Rozmowa z (...) oskarżony pyta M. P. (2), o której mogą być widoczne środki na koncie przelane wczoraj z Banku (...) i prosi o numer angielskiego konta (...) , a numer konta ma mieć W. [O.].

Rozmowa z (...) oskarżony K. informuje, że O. załatwi faktury aby móc wydawać (...) jako olej napędowy.

Rozmowa z (...) informacja przekazana K., że ma być wystawiona faktura na 2 metry mimo, że nie ma takiej ilości, ale poleca zrobić przyjęcia wydanie oleju napędowego nastąpi bez WZ.

Ilość sprowadzonego produktu (...) z C. była na tyle duża, że nie było możliwe aby ten produkt podlegał natychmiastowej dalszej dystrybucji bez choćby częściowego składowania jego na terenie bazy należącej do (...) sp. z o.o.

Co do kwestii faktur wcześniej się wypowiedziano, co pozostaje aktualne.

Reasumując, w oparciu wyłącznie o materiał operacyjny ustalenia faktyczne byłyby niepełne, co jest zrozumiałe albowiem oskarżeni, których rozmowy były rejestrowane, a doskonale wiedzieli, że uczestniczą w nielegalnym procederze, za który grozi surowa odpowiedzialność karna, jak i finansowa, więc niejako instynktownie nie przekazywali pełnych, czytelnych i klarownych komunikatów.

Wniosek

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

3.18.

4. na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. rażącą niewspółmiemość kary oraz środka karnego poprzez orzeczenie wobec oskarżonych W. O. oraz M. K. (1) kary pozbawienia wolności 1 roku i 6 miesięcy, bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, mimo tego, że do popełnienia zarzuconych oskarżonym czynów doszło ponad 11 lat przed wydania zaskarżonego wyroku, oskarżeni są niekarani (aktualnie również M. K. (1)), prowadzą ustabilizowany tryb życia, nie naruszając przepisów prawa, funkcjonując w sposób prawidłowy i z korzyścią dla społeczeństwa, gdzie odbywanie przez nich kamy pozbawienia wolności - nie spełnia celów kary względem oskarżonych, jak i nie przynosi korzyści ogólnej (dla społeczeństwa).

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Uznano, że można wobec oskarżonych W. O. i M. K. (1) orzec dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kar pozbawienia wolności na wyznaczony okres próby, określając obowiązki względem nich, albowiem nie byli oni dotychczas karani za przestępstwa, nie działali w całym przestępczym procederze, a w jego wycinku, co umniejsza negatywny wydźwięk oceny społecznej szkodliwości przypisanego im przestępstwa.

Wniosek

1. zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części, tj. w punktach od 13 do 24 i 27 w całości i uniewinnienie oskarżonych od zarzuconych mi czynów i obciążenia kosztami postępowania Skarbu Państwa,

ewentualnie

2. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Z uwagi na niezasadność zarzutów.

Apelacja obrońcy oskarżonych okazała się niezasadna, albowiem zarzuty w niej przedstawione były nieprzekonywujące i w konsekwencji nie mogły doprowadzić do zmiany i uniewinnienia oskarżonych od poszczególnych zarzutów ani do uchylenie wyroku wobec oskarżonego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, tym bardziej, że nie zaszła żadna z okoliczności, o których mowa w art. 437§2 k.p.k., a więc nie zaszła bezwzględna przesłanka odwoławcza [art. 439 k.p.k.], nie mamy do czynienia z naruszeniem reguły ne peius [art. 454 k.p.k.], albo nie zachodzi konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu [sądowego] w całości

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

W całości poza rozstrzygniecie o karze wobec oskarżonych W. O. i M. K. (1).

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Z uwagi na niezasadność zarzutów zawartych w apelacjach, poza zarzutem odnoszącym się co do represji karnej zastosowanej wobec oskarżonych W. O. i M. K. (1).

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

Uznano, że można wobec nich orzec kary pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia ich wykonania, na wyznaczony okres próby, określając obowiązki względem nich, albowiem nie byli karani za przestępstwa, nie działali w całym procederze, a w jego wycinku, co umniejsza negatywny wydźwięk oceny społecznej szkodliwości przypisanego im przestępstwa.

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3

W pkt 3 Sąd zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze po 1/5 ich części, przy czym zwalnia ich z opłat sądowych za II instancję, co było podyktowane faktem, że apelowało wszystkich 5 oskarżonych, a ich zasadnicze zarzuty okazały się bezzasadne.

Z kolei w pkt 4 Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. C. 738 zł [z VAT] tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym oskarżonemu Z. C..

7.  PODPIS

M. K. (1) K. L. G. N.

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego Z. C.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

W calości

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.12.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca A. M.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

całości

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.13.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

3

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonych W. O., M. K. (1) i W. K. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

W całości

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana