II AKa 236/23 - uzasadnienie Sąd Apelacyjny w Poznaniu z 2024-03-11
UZASADNIENIE |
||||||||||||||||||||
|
Formularz UK 2 |
Sygnatura akt |
II AKa 236/23 |
||||||||||||||||||
|
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: |
1 |
|||||||||||||||||||
|
1. CZĘŚĆ WSTĘPNA |
||||||||||||||||||||
|
0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||
|
Sąd Okręgowy w Z., wyrok z dnia (...) r., sygn. akt (...) |
||||||||||||||||||||
|
0.11.2. Podmiot wnoszący apelację |
||||||||||||||||||||
|
☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżyciel posiłkowy |
||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżyciel prywatny |
||||||||||||||||||||
|
☐ obrońca |
||||||||||||||||||||
|
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
||||||||||||||||||||
|
☐ inny |
||||||||||||||||||||
|
0.11.3. Granice zaskarżenia |
||||||||||||||||||||
|
0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia |
||||||||||||||||||||
|
☒ na korzyść ☐ na niekorzyść |
☐ w całości |
|||||||||||||||||||
|
☒ w części |
☒ |
co do winy |
||||||||||||||||||
|
☐ |
co do kary |
|||||||||||||||||||
|
☐ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia |
|||||||||||||||||||
|
0.11.3.2. Podniesione zarzuty |
||||||||||||||||||||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji |
||||||||||||||||||||
|
☐ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu |
|||||||||||||||||||
|
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany |
|||||||||||||||||||
|
☐ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia |
|||||||||||||||||||
|
☐ |
art. 438 pkt 3 k.p.k.
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, |
|||||||||||||||||||
|
☐ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka |
|||||||||||||||||||
|
☒ |
||||||||||||||||||||
|
☐ |
brak zarzutów |
|||||||||||||||||||
|
0.11.4. Wnioski |
||||||||||||||||||||
|
☒ |
uchylenie |
☐ |
zmiana |
|||||||||||||||||
|
2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy |
||||||||||||||||||||
|
0.12.1. Ustalenie faktów |
||||||||||||||||||||
|
0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione |
||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||||||
|
0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione |
||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||||||
|
0.12.2. Ocena dowodów |
||||||||||||||||||||
|
0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów |
||||||||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1 |
Dowód |
Zwięźle o powodach uznania dowodu |
||||||||||||||||||
|
0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów |
||||||||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 |
Dowód |
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu |
||||||||||||||||||
|
. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków |
||||||||||||||||||||
|
Lp. |
Zarzut |
|||||||||||||||||||
|
W zakresie, do którego odnosi się niniejsze uzasadnienie, prokurator w apelacji, pod literą d, zarzucił zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. odnośnie czynów przypisanych oskarżonemu w punktach 13, 20 i 23 części dyspozytywnej wyroku zakwalifikowanych z art. 198 k.k., podczas gdy obowiązujący w chwili popełnienia czynów art. 205 k.k. wprost stanowił, że ściganie przestępstwa z art. 198 k.k., jeżeli określony w tym przepisie stan ofiary nie jest wynikiem trwałych zaburzeń psychicznych, następuje na wniosek pokrzywdzonego, a w przedmiotowej sprawie powyższe czyny popełnione zostały na szkodę nieustalonych pokrzywdzonych, w związku z czym nie została skutecznie wyrażona wola ścigania sprawcy, co uniemożliwia wydanie w tym przedmiocie wyroku skazującego. |
☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny |
||||||||||||||||||||
|
Odnosząc się do zakresu niniejszego uzasadnienia należy podnieść, iż R. K. został w niniejszym postępowaniu oskarżony m.in. o popełnienie następujących trzech przestępstw, opisanych w punktach 24, 38 i 42 części wstępnej zaskarżonego wyroku, tj.: w pkt 24 – o to, że w dniu (...) r. w nieustalonym miejscu, wykorzystując wynikającą ze snu pokrzywdzonej bezradność, doprowadził ją do obcowania płciowego poprzez wkładanie palca w jej pochwę, a także podstępnie utrwalił wizerunek nagiej pokrzywdzonej w trakcie tej czynności, tj. o przestępstwo z art. 198 k.k. i art. 191a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.; w pkt 38 – o to, że w dniu (...) r. w nieustalonym miejscu, wykorzystując wynikającą ze snu pokrzywdzonej bezradność, doprowadził ją do obcowania płciowego oraz poddania się innej czynności seksualnej poprzez dotykanie jej po pośladkach i wkładanie palca w odbyt a także podstępnie utrwalił wizerunek nagiej pokrzywdzonej w trakcie tych czynności, umieszczając urządzenie rejestrujące bez wiedzy pokrzywdzonej, tj. o przestępstwo z art. 198 k.k. i art. 191a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.; w pkt 42 – o to, że w dniu (...) r. w nieustalonym miejscu, wykorzystując wynikającą ze snu pokrzywdzonej bezradność, doprowadził ją do odbycia stosunku płciowego poprzez wkładanie palców do pochwy, a także podstępnie utrwalił wizerunek nagiej pokrzywdzonej w trakcie tej czynności, umieszczając urządzenie rejestrujące bez wiedzy pokrzywdzonej, tj. o przestępstwo z art. 198 k.k. i art. 191a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sąd Okręgowy w Z., wyrokiem z dnia (...) r. w sprawie (...) : w pkt 13 – odnośnie czynu opisanego w punkcie 24 części wstępnej wyroku – uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu (...) r. w nieustalonym miejscu, wykorzystując wynikającą ze snu nieustalonej pokrzywdzonej bezradność, doprowadził ją do obcowania płciowego poprzez wkładanie palca w jej pochwę, tj. popełnienia przestępstwa z art. 198 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 198 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności; w pkt 20 – odnośnie czynu opisanego w punkcie 38 części wstępnej wyroku – uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu (...) r. w nieustalonym miejscu, wykorzystując wynikającą ze snu nieustalonej pokrzywdzonej bezradność, doprowadził ją do obcowania płciowego oraz poddania się innej czynności seksualnej poprzez dotykanie jej po pośladkach i wkładanie palca w odbyt, tj. popełnienia przestępstwa z art. 198 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 198 k.k. wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; w pkt 23 – odnośnie czynu opisanego w punkcie 42 części wstępnej wyroku – uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu (...) r. w nieustalonym miejscu, wykorzystując wynikającą ze snu nieustalonej pokrzywdzonej bezradność, doprowadził ją do odbycia stosunku płciowego poprzez wkładanie palców do pochwy, tj. popełnienia przestępstwa z art. 198 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 198 k.k. wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na wstępie należy zauważyć, iż przestępstwo kwalifikowane z art. 191a § 1 k.k. jest ścigane na wniosek pokrzywdzonego (art. 191a § 2 k.k.). Okoliczność tę zauważył Sąd I instancji, co wynika wprost z treści uzasadnienia formularzowego w sekcji 3 na str. 75. Sąd Okręgowy bowiem podniósł, iż w punktach 13, 20 i 23 części dyspozytywnej wyroku Sąd przypisał oskarżonemu przestępstwa z art. 198 k.k., eliminując z kwalifikacji prawnej tych czynów przepis art. 191a § 1 k.k., albowiem, cyt.: „ nie udało się ustalić osób pokrzywdzonych tymi czynami, a co za tym idzie oskarżyciel nie uzyskał wniosku o ściganie, zaś przestępstwo z art. 191a § 1 k.k. ścigane jest na wniosek pokrzywdzonego. Oskarżony wykorzystał bezradność pokrzywdzonych wynikającą ze snu i doprowadził do obcowania płciowego, co skutkowało skazaniem za przestępstwa z art. 198 k.k. ścigane z oskarżenia publicznego”. Prokurator w apelacji jednak trafnie dostrzegł, iż w chwili popełnienia tych trzech czynów obowiązywał przepis art. 205 k.k. (uchylony z dniem 27 stycznia 2014 r. ustawą z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz ustawy – Kodeks postępowania karnego – Dz.U. poz. 849), który wprost stanowił, że ściganie przestępstwa z art. 198 k.k., jeżeli określony w tym przepisie stan ofiary nie jest wynikiem trwałych zaburzeń psychicznych, następuje na wniosek pokrzywdzonego a w przedmiotowej sprawie powyższe czyny popełnione zostały na szkodę nieustalonych pokrzywdzonych, w związku z czym nie została skutecznie wyrażona wola ścigania sprawcy, co uniemożliwia wydanie w tym przedmiocie wyroku skazującego. Jak przy tym zasadnie skarżący prokurator zauważył, cyt.: „ stan bezradności pokrzywdzonych wynikał ze snu, nie zaś trwałych zaburzeń psychicznych, co w istocie powoduje zastosowanie powyższego przepisu w chwili jego obowiązywania odnośnie ww. czynów” (str. 13 apelacji). Trzeba przy tym dodać, iż z treści art. 3 tej ustawy zmieniającej jasno wynika, iż do czynów popełnionych przed dniem wejścia w życie tejże ustawy art. 205 k.k. oraz art. 12 § 3 k.p.k. stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. To zaś oznacza jasno, iż w przypadku przestępstw z art. 198 k.k. (w zakresie wyżej wskazanym), jak i przestępstw określonych w art. 197 lub art. 199 § 1 k.k. popełnionych przed dniem (...) r. niezbędne było złożenie skutecznego wniosku o ściganie, by móc dalej z urzędu prowadzić skutecznie postępowanie karne wobec sprawcy tych przestępstw (por. także wyrok SN z dnia 28.11.2017 r., III KK 142/17, LEX nr 2420313). W tym układzie procesowym rację ma więc skarżący prokurator, iż odnośnie tych trzech przestępstw w niniejszej sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., obligująca Sąd odwoławczy, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia do uchylenia zaskarżonego orzeczenia (tu: orzeczeń zawartych w punktach 13, 20 i 23 zaskarżonego wyroku) i umorzenia postępowania wobec oskarżonego R. K. o przestępstwa zarzucane mu aktem oskarżenia z art. 198 k.k. i art. 191a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. a opisane w punktach 24, 38 i 42 części wstępnej tego wyroku. |
||||||||||||||||||||
|
Wniosek |
||||||||||||||||||||
|
Pkt 6 wniosków: Uchylenie zaskarżonego wyroku w części odnoszącej się do czynów opisanych w punktach 13, 20 i 23 części dyspozytywnej wyroku zakwalifikowanych z art. 198 k.k. i umorzenie w tym zakresie postępowania z uwagi na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., tj. braku wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej. |
☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. |
||||||||||||||||||||
|
Wniosek okazał się w pełni zasadny, co wynika już z powyższego ustosunkowania się przez Sąd odwoławczy do treści podniesionego w apelacji prokuratora zarzutu. Mając na uwadze te zarzuty, jak i przytoczoną wyżej argumentację, Sąd Apelacyjny orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku w przedmiotowym zakresie i umorzył postępowanie wobec oskarżonego o te konkretne przestępstwa w pkt I wyroku z dnia 9 lutego 2024 r. |
||||||||||||||||||||
|
4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU |
||||||||||||||||||||
|
1. |
Nie dotyczy |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności |
||||||||||||||||||||
|
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO |
||||||||||||||||||||
|
0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||
|
0.11. |
Przedmiot utrzymania w mocy |
|||||||||||||||||||
|
0.1Nie dotyczy |
||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy |
||||||||||||||||||||
|
0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||
|
0.0.11. |
Przedmiot i zakres zmiany |
|||||||||||||||||||
|
0.0.1Nie dotyczy |
||||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach zmiany |
||||||||||||||||||||
|
0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji |
||||||||||||||||||||
|
0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia |
||||||||||||||||||||
|
1.1. |
Na przyczynę, zakres i podstawę prawną uchylenia wskazano wyżej w sekcji 3 przy ustosunkowaniu się do zarzutu apelacyjnego. |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||
|
Powody uchylenia zaskarżonego wyroku w części zostały wyczerpująco wskazane wyżej w sekcji 3 przy ustosunkowaniu się do zarzutu apelacyjnego. |
||||||||||||||||||||
|
2.1. |
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości Nie dotyczy |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||
|
3.1. |
Konieczność umorzenia postępowania |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia |
||||||||||||||||||||
|
Konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku w punktach 13, 20 i 23 i umorzenia postępowania wobec oskarżonego o trzy zarzucane mu przestępstwa z art. 198 k.k. i art. 191a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. a opisane w punktach 24, 38 i 42 zaskarżonego wyroku wynika z występowania w tej sprawie przyczyny procesowej określonej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., gdyż w przypadku tych czynów brak było wniosków o ściganie, co wyjaśniono szerzej przy ustosunkowaniu się do zarzutu apelacyjnego w sekcji 3. |
||||||||||||||||||||
|
4.1. |
Nie dotyczy |
|||||||||||||||||||
|
Zwięźle o powodach uchylenia |
||||||||||||||||||||
|
0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania |
||||||||||||||||||||
|
Nie dotyczy |
||||||||||||||||||||
|
0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku |
||||||||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||||||||||
|
Nie dotyczy |
||||||||||||||||||||
|
6. Koszty Procesu |
||||||||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||||||||||
|
VII. |
Konsekwencją uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania wobec oskarżonego jest ponoszenie kosztów procesu przez Skarb Państwa (art. 632 pkt 2 k.p.k.). Powyższe jednak dotyczy tylko ułamkowej części niniejszego postępowania z uwagi na ilość przestępstw, jakie łącznie przypisano oskarżonemu. Ostatecznie jednak zwolniono skazanego od ponoszenia w całości kosztów sądowych za postępowanie apelacyjne oraz od opłaty za obie instancje na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity z 1983 r., Dz.U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) z uwagi na konieczność odbywania przez skazanego długoterminowej kary pozbawienia wolności, brak posiadania majątku i korzystanie na wolności z pomocy opieki społecznej przy posiadaniu niewielkiego miesięcznego dochodu. To zaś oznacza, iż Skarb Państwa w całości ponosi koszty sądowe za postępowanie odwoławcze. |
|||||||||||||||||||
|
7. PODPIS |
||||||||||||||||||||
|
P. M. M. K. M. Ś. |
||||||||||||||||||||
Podmiot udostępniający informację: Sąd Apelacyjny w Poznaniu
Data wytworzenia informacji: