Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Poznaniu

POSTANOWIENIE

Dnia 12 lutego 2024 r.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział II Karny, w składzie:

Przewodniczący: sędzia Henryk Komisarski

Protokolant: prot. sąd. Sylwester Leńczuk

przy udziale Prokuratora ---

po rozpoznaniu w sprawie D. B. ( (...))

zażalenia skazanego

na postanowienie Sądu Okręgowego w Z.

z (...) r. w sprawie o sygn. akt (...)

o przejęciu do wykonania na terytorium R. kary 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wobec obywatela p. D. B. wyrokiem Sądu Krajowego we F. z dnia (...) r., sygn. akt (...)

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy, na skutek wystąpienia R. (1) o przejęcie do wykonania w R. prawomocnie orzeczonej kary 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Krajowego we F. z dnia (...) r. sygn. akt (...), wobec obywatela p. D. B., orzekł o przejęciu do wykonania tej kary (pkt 1), określił kwalifikację prawną czynów, za które D. B. został skazany powyższym wyrokiem, według p. prawa karnego na art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., na poczet kary zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności poza granicami kraju od dnia (...) (pkt 3), określając, iż koszty postępowania ponosi Skarb Państwa (pkt 4).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany zarzucając mu:

1.  pozbawienie skazanego prawa do obrony przez odmowę ustanowienia obrońcy z urzędu pomimo złożenia takiego wniosku na posiedzeniu,

2.  naruszenie art. 611b § 1 pkt 3 k.p.k. przez przejęcie orzeczenia do wykonania pomimo braku zgody skazanego, nie rozważenia motywacji leżącej u podstaw decyzji skazanego o niewyrażeniu zgody na odbywanie kary w P., niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a mianowicie motywacji skazanego.

Jednocześnie skazany wniósł o zmianę postanowienia i nie uwzględnienie wniosku o przejęcie do wykonania kary, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Z..

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Kwestia wystąpienia państwa członkowskiego U. o wykonanie kary pozbawienia wolności uregulowana została w Rozdziale 66g Kodeksu postepowania karnego, i tak:

⚫

Art. 611tg § 1 stanowi, że „W razie wystąpienia państwa członkowskiego U., zwanego w niniejszym rozdziale "państwem wydania orzeczenia", o wykonanie w R. prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności, orzeczenie to podlega wykonaniu przez sąd okręgowy;

⚫

§ 2. Sąd okręgowy na wniosek Ministra Sprawiedliwości, sprawcy lub z urzędu może zwrócić się do właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia o przekazanie orzeczenia, o którym mowa w § 1, do wykonania, jeżeli pozwoli to w większym stopniu zrealizować wychowawcze i zapobiegawcze cele kary;

⚫

Art. 611th § 1 Właściwy do rozpoznania spraw określonych w art. 611tg § 1, 2 i 5 jest sąd okręgowy, w którego okręgu skazany posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu;

⚫

Art. 611tk § 1 Odmawia się wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, jeżeli:

1) czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa p.,

2) przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby, co do której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim U., a orzeczenie w zakresie kary pozbawienia wolności zostało wykonane,

3) skazany nie wyraża zgody na przekazanie, chyba że:

a) jest obywatelem polskim i posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu na terytorium R.;

⚫

Art. 611tl § 1. Orzekając o wykonaniu kary pozbawienia wolności, sąd określa kwalifikację prawną czynu według prawa p.. Art. 607s § 4 stosuje się odpowiednio. Na poczet orzeczonej lub wykonywanej kary pozbawienia wolności zalicza się okres faktycznego pozbawienia wolności w państwie wydania orzeczenia”.

W niniejszej sprawie wszystkie wyżej określone przesłanki zostały spełnione. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, zgoda skazanego na przejęcie kary do wykonania na terenie R. nie jest niezbędna, skoro skazany jest obywatelem polskim i posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu na terenie R.. Skazany, zgodnie z informacjami zamieszczonymi w wywiadzie kuratora, mieszka z żoną i dziećmi w S. co przemawia za uznaniem, że centrum życiowe skazanego znajduje się w P.. Dla wykonania kary orzeczonej przez sąd n. bez znaczenia pozostają zaś deklaracje skazanego, że jego partnerka od nowego roku planuje pracować w C., a w polskich zakładach karnych nie obowiązuje rejonizacja i skazany obawia się, że rodzina będzie miała do niego daleko.

Nie zasługują na uwzględnienie również zastrzeżenia skarżącego co do „warunków wykonywania kary”, albowiem, jak słusznie wskazał Sąd Okręgowy, są to jedynie osobiste przekonania skazanego. Jednocześnie wobec skazanego nie zachodzą także okoliczności stanowiące obligatoryjne lub fakultatywne podstawy odmowy wykonania orzeczenia sądu n..

Opis czynów przypisanych skazanemu przez n. sąd wskazuje, że według p. prawa karnego skazanemu należy przypisać popełnienie przestępstw określonych w art. 279 §1 k.k. w zw. z art. 91 §1 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k., a wymierzona przez sąd n. kara także mieści się w granicach przewidzianych w polskim Kodeksie karnym.

Prawidłowo również Sąd Okręgowy, postanowieniem z dnia (...) roku, nie uwzględnił wniosku skazanego o wyznaczenie obrońcy z urzędu z uwagi na niespełnienie przez skazanego przesłanek z art. 78 k.p.k.

Uwzględniając powyższe, zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.

H. K.

Pouczenie:

Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu.