Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Poznaniu

POSTANOWIENIE

dnia 13 października 2022 r.

Sąd Apelacyjny w P. w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący: sędzia Krzysztof Lewandowski

Sędziowie: Piotr Michalski (spr.)

Grzegorz Nowak

Protokolant: st.sekr.sąd. Małgorzata Zwierzchlewska

po rozpoznaniu w sprawie:

A. D. ( (...))

skargi z dnia (...) r. na przewlekłość postępowania w sprawach Sądu Okręgowego w P. o sygn. (...) i (...)

p o s t a n a w i a

1.  na podstawie 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia
17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tj. Dz. U. z 2018 roku, poz. 75, z późn. zm.) zwolnić skarżącego A. D. od kosztów postępowania skargowego, w tym opłaty od złożonej skargi;

2.  na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 oraz art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tj. Dz. U. z 2018 roku, poz. 75, z późn. zm.) pozostawić bez rozpoznania skargę na przewlekłość postępowania w sprawach Sądu Okręgowego w P. o sygn. (...) i (...).

UZASADNIENIE

Pismem datowanym na dzień (...) r. A. D. wniósł skargę na przewlekłość postępowania w sprawach Sądu Okręgowego w P. o sygnaturze (...) oraz (...). Skarżący domagał się stwierdzenia przewlekłości postępowania w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie o przedłużeniu stosowania tymczasowego aresztowania oraz jego wniosków o uchylenie izolacyjnego środka zapobiegawczego. Skarżący wniósł przy tym o zasądzenie na jego rzecz „5000 tysięcy”.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje :

Skarga okazała się niedopuszczalna z mocy ustawy.

Wskazać należało, że przedmiotem skargi nie było postępowanie główne (które zostało prawomocnie umorzone wyrokiem z dnia 3 lutego 2022 r. – k. 1145), lecz postępowanie incydentalne w przedmiocie stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego.

Postępowanie takie nie należy do przedmiotowego zakresu stosowania ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz. U. z 2018 r., 75). Zgodnie bowiem z art. 2 tejże ustawy, strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych […] (przewlekłość postępowania). Nadto, dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie.

Z brzmienia przytoczonego przepisu, zwłaszcza ze sformułowania „postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie” oraz „wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych” wynika jasno, że skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki przysługuje jedynie w postępowaniu głównym, a nie w postępowaniu incydentalnym jakim jest m.in. postępowanie w przedmiocie stosowania środków zapobiegawczych.

Wskazać bowiem należało, że „sprawą w postępowaniu sądowym” jest oskarżenie w sprawie karnej, pozew w postępowaniu cywilnym procesowym, wniosek w postępowaniu nieprocesowym itd., w którym ma zapaść orzeczenie o prawach osoby, wszczynającej postępowanie ( vide: P. A., „Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym…”, LexisNexis 2013, teza 3 do art. 1; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 20 czerwca 2016 r. w sprawie o sygn. I S 49/16, LEX nr 2061788).

Nie jest taką "sprawą" postępowanie w przedmiocie stosowania tymczasowego aresztowania albowiem jest to postępowanie spoza głównego nurtu postępowania odpowiadającego przytoczonemu pojęciu "sprawy".

Na marginesie należy zaś nadmienić, że i to postępowanie zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Sądu Okręgowego w P. z dnia(...) r. w sprawie o sygn. (...), którego przedmiotem rozpoznania było również zażalenie A. D. oraz jego dalsze pisma procesowe, a którym utrzymano w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia (...) (k. 1053). Również wniosek skarżącego o uchylenie tymczasowego aresztowania został rozpoznany przez Sąd Okręgowy w P. w dniu (...)r., o czym świadczy treść protokołu rozprawy głównej i wydanego w jej trakcie postanowienia o utrzymaniu stosowania tymczasowego aresztowania do dnia (...) r. (k. 1144, t. VI).

Z uwagi na powyższe, skargę A. D. – nienależącą do ustawowego zakresu spraw, w których badana jest przewlekłość postępowania – uznać należało za niedopuszczalną z mocy ustawy. Jako taką, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. – który z mocy art. 8 ust. 2 powoływanej ustawy stosuje się tu odpowiednio – należało pozostawić ją bez rozpoznania, o czym orzeczono w pkt 2 postanowienia.

Odnośnie orzeczenia o zwolnieniu skarżącego od kosztów postępowania skargowego, wskazać należało, iż w świetle art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust 2 powoływanej ustawy, zasadne było uznanie, że uiszczenie opłaty w wysokości 200,- zł byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Nadto zaś, pobieranie od skarżącego opłaty nie było celowe, jako że brak możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, który uzasadnia brak obciążania ciężarami fiskalnymi skarżącego w razie odrzucenia skargi, przemawia za tym, aby również w przypadku pozostawienia skargi bez rozpoznania ze względu na jej niedopuszczalność z mocy ustawy, sąd zwracał z urzędu wniesioną opłatę od skargi ( vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2013 r. w sprawie o sygn. KSP 8/13, LEX nr 1375236). Z tego też powodu Sąd Apelacyjny zwolnił skarżącego od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi.

G. N. K. L. P. M.

Pouczenie

Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu